Eκδήλωση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου για την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή με προσκεκλημένο τον Σεβ. Μητροπολίτη Χονγκ Κόνγκ κ. Νεκτάριο

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδήλωση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ορθοδόξου Ιεραποστολής «Οι Τρεις Ιεράρχες», την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013, και που έλαβε χώρα στη μεγάλη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος. Στην εκδήλωση πλην του προσκεκλημένου ομιλητή Σεβ. Μητροπολίτη Χονκ Κονγκ κ. Νεκταρίου παρευρίσκονταν επίσης και οι Σεβ. Μητροπολίτες Σιγκαπούρης κ. Κωνσταντίνος και Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, καθώς και πλήθος κόσμου, κληρικοί και λαϊκοί. Την εκδήλωση άνοιξε με εισαγωγικές σκέψεις για το νόημα και την κεντρική θέση της ιεραποστολής στη συγκρότηση και τη ζωή της Εκκλησίας καθώς και για τον εξ ορισμού διαλογικό χαρακτήρα της θεολογίας ο Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Δρ Παντελής Καλαϊτζίδης, ο οποίος και παρουσίασε στο ακροατήριο τον ομιλητή, ενώ χαιρετισμό στην εκδήλωση απήυθυνε ο Πρόεδρος του Συλλόγου «ΟΙ Τρεις Ιεαράρχες» φιλόλογος κ. Ιωάννης Πατρίκος, αναφερόμενος στο ιστορικό και στις ιεραποστολικές δράσεις του συλλόγου που συνδιοργάνωσε την εκδήλωση. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Ιεραπόστολος Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Χονγκ Κόνγκ κ. Νεκτάριος, ο οποίος και ανέπτυξε το θέμα «Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή».  Ο Σεβασμιώτατος με τη βοήθεια διαφανειών και άλλου οπτικού υλικού παρουσίασε το ιεραποστολικό έργο που επιτελείται με την ευθύνη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις χώρες της Άπω Ανατολής, και ιδιαίτερα στο Χονγκ Κονγκ, τη Σιγκαπούρη, την Ινδία, την Ινδονησία, την Ταιβάν και τις Φιλιππίνες. Μίλησε για την οργάνωση και τη δομή των εκεί Ορθόδοξων κοινοτήτων, τον αριθμό των μελών-πιστών, αλλά και τα προβλήματα και τις προκλήσεις που υπάρχουν, ανάμεσα στα οποία ξεχώρισε την έλλειψη ιεραποστόλων και κληρικών καθώς και την τεράστια γεωγραφική έκταση που καλούνται να καλύψουν οι δύο ορθόδοξες μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την επείγουσα και επιτακτική ανάγκη λειτουργικών μεταφράσεων στις δεκάδες ή και εκατοντάδες τοπικές γλώσσες και διαλέκτους, την οικονομική στενότητα και τη φτώχεια, τον εθνοφυλετισμό και τον θρησκευτικό φανατισμό και φονταμενταλισμό, κ. ά. Ο Σεβασμιώτατος αφού παρουσίασε τις ιεραποστολικές δράσεις των δύο ορθοδόξων μητροπόλεων της περιοχής (Χονκ Κονγκ και Σιγκαπούρης) οι οποίες περιλαμβάνουν, ανάμεσα στα άλλα, τις μεταφράσεις λειτουργικών και θεολογικών βιβλίων, σεμινάρια για τους κληρικούς, αγιογραφικές και κατηχητικές συνάξεις, το διαδικτυακό Θεολογικό Σεμινάριο (www.theology.cn), ιεραποστολικές εξορμήσεις σε διάφορες περιοχές και τελέσεις ιερών ακολουθιών, υποτροφίες σε υποψήφιους κληρικούς, διαλέξεις περί ορθοδόξου θεολογίας σε κολλέγια και πανεπιστήμια, διοργανώσεις εκθέσεων ορθόδοξου χριστιανικού βιβλίου και βυζαντινής αγιογραφίας, την έκδοση του τριμηνιαίο περιοδικού «The Censer», κατηχητικά φυλλάδια σε διάφορες τοπικές διαλέκτους, κ. ά., τόνισε τη σημασία της προσφοράς ανθρωπιστικής και ιατροφαρμακευτικής βοήθειας σε λαούς που συχνά ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης σε χώρες όπως αυτές της Άπω Ανατολής με τις ακραίες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Η εκδήλωση έκλεισε με καταληκτήρια προσλαλιά του Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου ο οποίος, αφού υπενθυμίσε τους ακατάλυτους πνευματικούς δεσμούς που τον συνδέουν τόσο με τον Σεβ. Μητροπολιτη Χονκ Κονγκ κ. Νεκτάριο όσο και με τον κατά σάρκα αδελφό του Σεβ. Μητροπολίτη Σιγκαπούρης κ. Κωνσταντίνο, ευχαρίστησε θερμά τον Ιεραπόστολο ιεράρχη για την παρουσία του στον Βόλο και τον διαβεβαίωσε για την αμέριστη συμπαράσταση και υποστήριξη της Μητροπόλεως Δημητριάδος στο σημαντικό έργο που επιτελείται στην Άπω Ανατολή.

Ανακοινωθέν για την συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη με Ερντογάν και Μέρκελ

ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου 

 

Την Δευτέραν, 25ην Φεβρουαρίου 2013, η Α. Θ. Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, μετέβη εις Άγκυραν, ανταποκριθείς εις πρόσκλησιν του Εξοχ. κ. Recep Tayyip Erdoğan, Πρωθυπουργού της Τουρκίας, και μετέσχε συσκέψεως, διαρκείας μιας και ημισείας ώρας, η οποία επραγματοποιήθη εν τη Πρωθυπουργική Κατοικία κεκλεισμένων των θυρών τη συμμετοχή της πραγματοποιούσης επίσημον επίσκεψιν εις την χώραν Εξοχ. κ. AngelaMerkel, Καγκελλαρίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, και της υπ’αυτήν αντιπροσωπείας, καθώς και πνευματικών αρχηγών και εκπροσώπων των εν Τουρκία μη Μουσουλμανικών Κοινοτήτων, του Μουφτή της Αγκύρας και συνεργατών του κ. Πρωθυπουργού.

Ο Πατριάρχης μετέφερεν εις αμφοτέρους τους Πρωθυπουργούς τον χαιρετισμόν και τας ευχαριστίας δια την πρόσκλησιν τόσον του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσον και της περί αυτό εν Τουρκία Ομογενείας, των οποίων ανέπτυξε τα προβλήματα και τα αιτήματα εις τον χώρον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαιτέρως της ελευθερίας θρησκείας, συνειδήσεως και θρησκευτικής εκπαιδεύσεως, ενώ επεσήμανε την ανάγκην του εμπράκτου σεβασμού της ισότητος όλων των πολιτών, λαϊκών και κληρικών, ως πολιτών της Χώρας, άνευ των εις βάρος των διακρίσεων και αδικιών του παρελθόντος. Ωσαύτως και οι λοιποί εκπρόσωποι των Μειονοτήτων κατά σειράν εξέθεσαν τα των Κοινοτήτων αυτών.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι συνοδοί Αυτού Πανοσιολ. Διάκονος κ. Ιωακείμ, Υπογραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, και Εντιμολ. κ. Παντελεήμων Βίγκας, Άρχων Μ. Χαρτοφύλαξ και αιρετός εκπρόσωπος των Μειονοτήτων εις το Συμβούλιον της Γενικής Διευθύνσεως Βακουφίων, επέστρεψαν αεροπορικώς αυθημερόν περί το μεσονύκτιον εις την Πόλιν.

Πατριάρχης Βαρθολομαίος «Η Ρωμηοσύνη της Πόλης είναι εδώ, είναι παρούσα!»

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα

ΠΗΓΗ; megali-ekklisia.blogspot.gr

«Η Ρωμηοσύνη της Πόλης ζει και δημιουργεί». Με το αισιόδοξο αυτό μήνυμα χαιρέτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης την συναυλία του Γιάννη Πάριου στην Πόλη, την οποία διοργάνωσαν σωματεία της Ομογένειας. Νωρίτερα όσοι παρακολούθησαν την συναυλία υποδέχθηκαν με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα τον γνωστό τραγουδιστή. «Ο Πάριος μας είπε ότι μας αγαπά. Και μεις τον αγαπούμε και δεν θα τον λησμονήσουμε», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκφράζοντας τις ευχαριστίες του προς τον τραγουδιστή ενώ δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι ο πολιτισμός μπορεί να φέρει πιο κοντά Έλληνες και Τούρκους.

Ο χαιρετισμός του Πατριάρχη

«Γνώρισα τον Γιάννη Πάριο την Παρασκευή όπου ήρθε να κάνει την προσκυνηματική του επίσκεψη όπως κάθε Έλληνας, κάθε Ορθόδοξος που έρχεται στην Κωνσταντινούπολη», είπε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και συνέχισε: «Εθαύμασα την ευσέβειά του και την ευλάβειά του προς την Εκκλησία κατά τη συνομιλία που είχαμε εχθές. Απόψε εθαύμασα και εκτίμησα τη φωνή του και την τέχνη του. Και είμαι βέβαιος ότι η παρουσία του απόψε ανάμεσά μας δίνει διάφορα μηνύματα. Ότι η Ρωμηοσύνη της Πόλης είναι εδώ, είναι παρούσα. Και ζεί και δημιουργεί. Και τα τρία ρωμέηκα σωματεία που οργάνωσαν την αποψινή βραδιά έδωσαν αυτό το μήνυμα, ο Ιστορικός Αθλητικός Σύλλογος Πέραν, ο Σ.Υ.Ρ.Κ.Ι., και ο Ερ.Θ.Ο.. Συγχαίρω πατρικά τους επικεφαλής των και τους συνεργάτες των που οργάνωσαν με επιτυχία αυτήν την αξέχαστη βραδιά. Ο Πάριος μας είπε ότι μας αγαπά. Και μεις τον αγαπούμε και δεν θα τον λησμονήσουμε. Μας έφερε απόψε με την παρουσία του, με το τραγούδι του όχι λίγο ουρανό, όπως είπε σε ένα από αυτά τα τραγούδια, αλλά μας έφερε πολύ ουρανό. Το δεύτερο μήνυμα της αποψινής βραδιάς είναι ότι η τέχνη, το τραγούδι, ο πολιτισμός μπορούν να φέρουν πιο κοντά τους Έλληνες και τους Τούρκους».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επανέλαβε ότι το Πατριαρχείο είναι υπέρ της φιλίας και της συνεργασίας των λαών των δύο χωρών.

«Είμαστε πάντοτε υπέρ αυτής της φιλίας και της δημιουργικής συνεργασίας των δύο γειτόνων λαών. Και χαιρόμαστε διότι σε λίγες εβδομάδες, στις αρχές Μαρτίου, οι δύο πρωθυπουργοί ο κ. Erdogan ο κ. Σαμαράς μαζί με πολλούς Υπουργούς εκατέρωθεν, στις 4 Μαρτίου συγκεκριμένα, θα έχουν εδώ στην Πόλη μας, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας και ευχόμεθα τα αποτελέσματα αυτής της συναντήσεώς των και της συνεργασίας των να είναι θετικά, πλούσια, για το καλό αμφοτέρων των λαών. Ευχόμεθα οι πολιτισμικές εκδηλώσεις ωσάν τη σημερινή να συνεχισθούν και με τον Πάριο, όπως μας το υποσχέθηκε ότι θα ξαναέρθει», τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. « Και ευχόμεθα και αθλητικές συναντήσεις να γίνονται και ακαδημαϊκές συναντήσεις ώστε οι σχέσεις των δύο χωρών διαρκώς να καλυτερεύουν και να προοδεύουν και να καλλιεργούνται και να αυξάνονται», πρόσθεσε.

Η συναυλία

Την εκδήλωση προλόγισε καλωσορίζοντας τους προσκεκλημένους ο Πρόεδρος του Ερ.Θ.Ο. Νίκος Καλαμάρης ο οποίος σημείωσε πως ο Γιάννης Πάριος εκφράζει τον πόνο, την αγάπη, τη θλίψη και τον έρωτα με ένα δικό του μοναδικό και χαρισματικό τρόπο εισβάλοντας στις καρδιές όλων μας.

«Καλησπέρα πατρίδα», χαιρέτησε ο Γιάννης Πάριος το κοινό της συναυλίας. «Τις ευλογίες σας Αρχηγέ των Εκκλησιών και των ψυχών ημών, μεγάλη μας τιμή που είσθε, μεγάλη μας τιμή. Το ότι συνέφαγα μαζί σας θα μου μείνει αξέχαστο. Συνομίλησα μαζί σας, θα το θυμάμαι για πάντα και το ότι είσθε ο φάρος του ελληνισμού παντού αυτό δεν χρειάζεται να το αποδείξω. Σας ευχαριστούμε όλοι μας, Παναγιώτατε», είπε ο γνωστός τραγουδιστής.

Στην εκδήλωση που έλαβε χώρα στη σκηνή του Lütfi Kırdar, παρέστησαν Ιεράρχες του Θρόνου, ο Αρχιεπίσκοπος των Αρμενίων Αράμ Ατεσιάν, οι Πρόξενοι της Ελλάδος στην Πόλη Βίκτωρ Μαλιγκούδης και Αθανάσιος Αστρακάς, Άρχοντες του Πατριαρχείου, παράγοντες των Κοινοτήτων της Ομογενείας, ο Πρόεδρος των ταξιδιωτικων πρακτοριων της Τουρκιας Başaran Ulusoy, ακαδημαϊκοί, πλήθος ομογενών της Πόλης καθώς και τούρκων, αρμενίων, εβραίων, συροχαλδαίων και άλλων. Ο αριθμός των προσελθόντων άγγιζε τις δύο χιλιάδες περίπου.

«Ελάτε να γνωρίσουμε το Πουρίμ τη γιορτή των Κλήρων»

                       

Την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, 11:00 – 13:00, στα πλαίσια του εορτασμού του «Πουρίμ» (Γιορτή των Κλήρων), το Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδας προσφέρει δωρεάν τα παρακάτω: εκπαιδευτικό πρόγραμμα και εργαστήρι κατασκευής Νόβιας (παραδοσιακό γλυκό για το Πουρίμ) για οικογένειες:

• Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα με τίτλο: «Πουρίμ – Νόβιες»
• Εργαστήρι κατασκευής  Νόβιας

Στόχοι του εκπαιδευτικού προγράμματος και του εργαστηρίου είναι η γνωριμία των οικογενειών με τη γιορτή και ιστορία του Πουρίμ στην Ελλάδα, τα έθιμα και τις παραδόσεις, που την συνοδεύουν. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την  ευκαιρία να συνεργαστούν, να μάθουν, να επισημάνουν και να συγκρίνουν ομοιότητες και διαφορές με τις  γιορτές άλλων λαών και θρησκειών.

Για δηλώσεις συμμετοχής καλέστε την κ. Οριέττα Τρέβεζα, Yπεύθυνη Eκπαίδευσης Ε.Μ.Ε, Νίκης 39, Αθήνα, 210 3225582, www.jewishmuseum.gr, otreveza@jewishmuseum.gr

Εκδήλωση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

Εκδήλωση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

για την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή

με προσκεκλημένο τον Σεβ. Μητροπολίτη Χονγκ Κόνγκ κ. Νεκτάριο

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ορθοδόξου Ιεραποστολής «Οι Τρεις Ιεράρχες», φιλοξενούν την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος (Κ. Καρτάλη 173 με Γαζή), στις 7.00 μ.μ., τον Ιεραπόστολο Σεβ. Μητροπολίτη Χονγκ Κόνγκ κ. Νεκτάριο, Ιεράρχη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος θα αναπτύξει το θέμα «Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή».  Ο Σεβασμιώτατος θα παρουσιάσει το ιεραποστολικό έργο που επιτελείται με την ευθύνη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις χώρες της Άπω Ανατολής, και ιδιαίτερα στο Χονγκ Κονγκ και την Σιγκαπούρη, και θα μιλήσει για την προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας σε λαούς που ζουν κάτω από συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης. Η ομιλία του θα συνοδεύεται από την προβολή διαφανειών από το Ιεραποστολικό έργο που επιτελείται στην Άπω Ανατολή. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Δρ Παντελής Καλαϊτζίδης, Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρόεδρος του Συλλογου «Οι Τρεις Ιεράρχες» κ. Ιωάννης Πατρίκος, ενώ ο Σεβ. Μητροπολιτης  Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος θα κλείσει με την καταληκτήρια προσλαλιά.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η πρώτη συνάντηση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών με θέμα τον διάλογο Θεολογίας και Ψυχολογίας

 Με μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε το Σάββατο το απόγευμα στις 7.00 μ.μ. από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, σε συνεργασία με την Κοινωφελή Εταιρεία Ψυχοκοινωνικών Παρεμβάσεων «Πορεία Υγείας» και τον Σύνδεσμο Νέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, η πρώτη από σειρά συναντήσεων, με το γενικό θέμα «Από τα προσωπικά προβλήματα στα προβλήματα του προσώπου». Η συνάντηση αυτή επικεντρώθηκε στο θέμα του πονου, του υπαρξιακού και κοινωνικού, ως ευκαιρίας αλλαγής, και εντάσσεται στο πλαίσιο των διαλόγων θεολογίας και ψυχολογίας.

Στην κατάμεστη κεντρική αίθουσα του Δημαρχείου Βόλου, ο κ. Ιάκωβος Μαρτίδης, Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας του βιβλίου «Η αγάπη στην Πρίζα» (εκδ. «Αρμός» 2011), παρουσίασε την κατάσταση στην οποία μας φέρνει ο πόνος και πως εμείς μπορούμε να τον νικήσουμε και να καλλιεργήσουμε την αγάπη και τη χαρά στη ζωή μας. Όπως ανέφερε ο ομιλητής «ο άνθρωπος χωρίς ωδίνες δεν γεννάται, το νεογέννητο για να ζήσει πρέπει να κλάψει και ο άνθρωπος σε όλη του την ζωή ζει παντρεμένος με την οδύνη. Γεννιέται με πόνο, ζει με πόνο, πεθαίνει με πόνο. Συνήθως ο πόνος από μόνος του είναι ένα πρόβλημα. Πολύ συχνά όμως η προσωπική η στάση απέναντι στο πρόβλημα επικαθορίζει το ίδιο το πρόβλημα. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον πόνο, ο τρόπος που τον ερμηνεύουμε και αντιμετωπίζουμε, μπορεί να δυναμώνει τον πόνο ή να τον αποχρωματίζει. Ο πόνος μπορεί να μας κάνει να υποφέρουμε, καθώς ο υπερβολικός και ανεξέλεγκτος πόνος εξαντλεί τις σωματικές δυνάμεις και μπορεί να διαλύσει την ψυχική ηρεμία και να εξαθλιώσει την αξιοπρέπεια και τη ζωή ενός ανθρώπου».

Στη συνέχεια ο π. Βαρνάβας Γιάγκου, Υπεύθυνος Γραφείου Νεότητος της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, ανέπτυξε την αξία της αγάπης και την ευθύνη που ο κάθε άνθρωπος φέρει για τις πράξεις του και πως αυτές δρουν τόσο στον ψυχικό του κόσμο αλλά και πως μπορούν να γίνουν αφορμή και αιτία ριζικής προσωπικής και κοινωνικής αλλαγής. Όπως τόνισε, μεταξύ άλλων ο ομιλητής, ο πόνος είτε καλός είτε κακός, ταπεινός ή εγωιστικός, είναι μια τεράστια δυνατότητα αφύπνισης και πορείας. Ο πόνος δηλώνει ότι ακόμη έχουμε αισθήσεις και άρα είμαστε ζωντανοί, καθώς πρόσωπο που έπαψε να αισθάνεται πόνο, είναι νεκρό, αναίσθητο, χωρίς ικανότητα αγάπης και προσωπικής ανάπτυξης. Γι’ αυτό και είναι σφάλμα της Εκκλησίας η προσπάθειά της να πείσει τους ανθρώπους για την ορθότητα της διδασκαλίας της, χωρίς την εμπειρία του πνεύματος του Θεού, θέτοντας απλώς έναν κώδικα ηθικής, χωρίς να μας εμπνέει να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξής μας και να μπούμε στην περιπέτεια της αληθινής αναζήτησης του Θεού. Η αυθεντική διδασκαλία της Εκκλησίας, υπενθύμισε στο ακροατήριο ο ομιλητής, είναι πέρα από την κοινή λογική και βρίσκει τον εαυτό της μόνο στην εν Χριστώ ελευθερία και την ζωή ως καρπό σχέσης.

Ακολούθησε ανοικτός διάλογος με τους παρευρισκόμενους και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων, ενώ η εκδήλωση έκλεισε με καταληκτήρια προσλαλιά του Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου.

Η επόμενη εκδήλωση στην σειρά συναντήσεων θεολογίας-ψυχολογιας (με ειδικότερο θέμα:«Από την οργή στην βία») θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 9 Μαρτίου, 7.00 μμ. στο Δημαρχείο Βόλου, με εισηγητές τους:

•      Ελένη Διδασκάλου, Επίκ. Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

•      π. Αδαμάντιο Αυγουστίδη, Αν. Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμορφώσεως Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Η είσοδος θα είναι και πάλι ελεύθερη για το κοινό.

Για διαγραφή από τη λίστα μας πατήστε εδώ.

Volos Academy for Theological Studies
P.O. Box 1308, 38001, Volos, GREECE
Tel.  +302421093553, 93573
Fax +302421077115
www.acadimia.gr
info@acadimia.gr
http://www.facebook.com/volosacademy.theologicalstudies

Ανδρέας Αργυρόπουλος:Απαλλαγές!Θα πάει μακριά η βαλίτσα;

Το καλοκαίρι του 2008 επί υπουργίας Στυλιανίδη το μάθημα των Θρησκευτικών δέχθηκε τη χειρότερη πισώπλατη μαχαιριά όλων των εποχών. Όπως θυμόμαστε όλοι, κατακαλόκαιρο, άρχισε ένα «πάρτυ» εγκυκλίων σχετικών με τη δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημά μας. Το περιεχόμενο κάθε μίας προκαλούσε περισσότερη σύγχυση στον εκπαιδευτικό κόσμο από ό,τι η προηγούμενη. Και μόνο το γεγονός της έκδοσης τριών εγκυκλίων σε μικρό χρονικό διάστημα για το ίδιο θέμα φανέρωνε και έλλειψη σοβαρότητας και απουσία πολιτικής. Να σημειωθεί ότι πριν προλάβει να εκδώσει το Υπουργείο την πρώτη εγκύκλιο, η ΟΛΜΕ έσπευσε να δηλώσει ότι η εγκύκλιος είναι "προς τη σωστή κατεύθυνση". Δεν ήταν η πρώτη φορά που το συνδικάτο άφηνε έκθετο τον κλάδο μας αλλά ούτε η πρώτη φορά που η "εθνικόφρων" παράταξη επέφερε πλήγμα στο μάθημά μας. (μη ξεχνάμε ότι τις μεγάλες ζημιές ως κλάδος τις πάθαμε από τους "προστάτες" μας.) Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ο Γολγοθάς των θεολόγων καθηγητριών και καθηγητών. Πριν προχωρήσουμε, να κάνουμε σαφές ότι ο θεολογικός κόσμος δεν είχε καμία αντίρρηση ποτέ στο να έχουν τη δυνατότητα απαλλαγής άθεοι, αλλόδοξοι και αλλόθρησκοι μαθητές. Η αντίρρηση έχει να κάνει με τον τρόπο που αυτές θα δίνονταν από δω και πέρα.

Συγκεκριμένα:

α)Δεν ήταν καθόλου σαφές ποιοι έχουν δικαίωμα απαλλαγής.

β)Δεν αναφερόταν πουθενά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου είχε τη δυνατότητα ο μαθητής να απαλλαγεί από το μάθημα.

γ)Ο μαθητής που έπαιρνε απαλλαγή δεν διδασκόταν άλλο μάθημα στο οποίο θα εξεταζόταν στο τέλος του έτους όπως και οι συμμαθητές του, αλλά παρακολουθούσε απλά.

Ενώ το πρώτο διάστημα εκμεταλλευόμενοι τη δυνατότητα απαλλαγής δήλωναν μαζικά "πρόβλημα συνείδησης" μαθητές και μαθήτριες που "λυτρώθηκαν" από την παρουσία εκπαιδευτικών με ακραίες συμπεριφορές, στη συνέχεια τα πράγματα ξέφυγαν τελείως. Για να γίνω σαφής:

α)Το δικαίωμα ως λούφα και η λούφα ως δικαίωμα

Στις περισσότερες περιπτώσεις δε ζητούσαν και δε ζητάνε απαλλαγή αλλόδοξοι ή ετερόδοξοι αλλά ορθόδοξοι λουφαδόροι,(ακριβώς όπως το γράφω) νεοέλληνες λάτρεις της "ήσσονος προσπαθείας".(Ο μεγάλος αριθμός αλλοθρήσκων που παρακολουθούν το μάθημα πανελλαδικά φανερώνει την αλήθεια των γραφομένων) .Πρωτοπόροι στον "αγώνα" πολλοί γονείς-εκπαιδευτικοί που έσπευδαν να απαλλάξουν τα καμάρια τους "από ένα ακόμη μάθημα" .Οι ίδιοι βέβαια κατά την αξιολόγηση των μαθητών τους ήταν απαιτητικοί για το αντικείμενο τους και συχνά -πυκνά τους κατηγορούσαν για αδιαφορία.(ακόμη μία αντίφαση της νεοελληνικής πραγματικότητας).

β)Το δικαίωμα ως εκβιασμός και ο εκβιασμός ως δικαίωμα

Σε αρκετά σχολεία οι θεολόγοι έγιναν αντικείμενο εκβιασμού από τους μαθητές. Εκφράσεις του στυλ: "ή θα μας βάλεις από 18-20 σε όλους ή θα φύγουμε από το μάθημα ",δυστυχώς ακούστηκαν σε αρκετά σχολεία, αλλά και χειρότερες "θα κάνουμε ό,τι θέλουμε στο εμείς στο μάθημα, διαφορετικά θα πάρουμε απαλλαγή". Όλα αυτά είναι γνωστά. Ερωτώ λοιπόν: Τι έκανε η Πολιτεία όλα αυτά τα χρόνια για να υπερασπιστεί την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των συναδέλφων; Τι έκανε το συνδικάτο; Που ήταν οι λαλίστατοι αιρετοί; Από συνθηματολογία έχουμε χορτάσει.

γ)Η μετά-γελοιότητα (όπως λέμε μετά-μοντέρνο) ως δυνατότητα και η γελοιοποίηση του δικαιώματος

Σαν να μην έφταναν τα προηγούμενα, ο νεοελληνάρας γονιός και μαθητής πέτυχε το ακατόρθωτο: να αλλάζει θρήσκευμα ανά εξάμηνο. Για να γίνω ξεκάθαρος. Αρχές Σεπτεμβρίου, ο μικρός Δημήτρης ήταν Ορθόδοξος. Με την άφιξη του νέου θεολόγου, "άρχισε να έχει αμφιβολίες για την πίστη του", βλέποντας ότι ο Θεολόγος έχει κάποιες απαιτήσεις από το μάθημα. Παίρνοντας ένα 14 το πρώτο τρίμηνο ο μικρός Δημήτρης καταστάλαξε: έχει "πρόβλημα συνείδησης" .Μετά τις γιορτές παίρνει την απαλλαγή του...μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο ...που θα προσχωρήσει πάλι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αν βέβαια ο θεολόγος είναι "βολικός" .Αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν, ούτε καν στις ταινίες. Το εκπαιδευτικό σύστημα επιβραβεύει τον παρτάκια-λουφαδόρο μαθητή.

Στη χώρα του μη-αυτονόητου υπάρχουν λύσεις.

Το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί από την πρώτη στιγμή αν οι υπεύθυνοι είχαν ακούσει τις προτάσεις μας οι οποίες και θεωρούμε ότι θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για την έκδοση μιας νέας εγκυκλίου που θα δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα. Η νέα λοιπόν εγκύκλιος πρέπει:

α)να κάνει ξεκάθαρο το πλαίσιο των απαλλαγών

β)να αναφέρει ακριβές χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο δικαιούται ο μαθητής να πάρει απαλλαγή (π.χ. πρώτο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου)

γ)ο μαθητής που απαλλάσσεται να διδάσκεται και να αξιολογείται κανονικά σε κάποιο άλλο μάθημα,(π.χ. Ψυχολογία, Φιλοσοφία, κ.λπ. ) όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι παραπάνω προτάσεις αποτέλεσαν και θέσεις του Συνδέσμου-ΚΑΙΡΟΣ, και τις εισηγηθήκαμε στους παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας ,όταν τους επισκεφθήκαμε ως Διοικητικό Συμβούλιο προηγούμενο διάστημα. Με την ελπίδα να εισακουστούμε,αναμένουμε…

ΠΗΓΗ: Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

Περί της αξιολογήσεως και άλλων τινών

* Ένα σχόλιο για το «Όχι», μια πρόταση για το «Ναι»

Του Χάρη Ανδρεόπουλου*

 Μετά από τριάντα ολόκληρα χρόνια καθολικής αφασίας στο θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και μόλις έκανε, τις προάλλες, την εμφάνισή του το σχετικό σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των προτεινομένων  - περί του πλαισίου της προκειμένης αξιολογήσεως – διατάξεων του υπ. Παιδείας, ήχησαν τα ….«κανόνια του Ναβαρόνε». Πριν, λοιπόν, ακόμη στεγνώσει το μελάνι και ενώ θα περίμενε κανείς μια θετική ανταπόκριση για ένα καλόπιστο διάλογο από τη πλευρά του συντεταγμένου συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών, αντί για επιχειρήματα και τεκμηριωμένες προτάσεις (ή δημιουργικές αντιπροτάσεις) αυτό που (ξαν-) ακούσαμε και (ξανα-) διαβάσαμε είναι τα χιλιοειπωμένα συνθήματα – τα κινούμενα στη σφαίρα της αντιδραστικών, κατεστημένων στο κλάδο μας αριστερών ιδεοληψιών – συνθήματα προδήλως εκδηλωτικά των συντεχνιακών αγκυλώσεων της ακινησίας: «Λέμε «Όχι» στην αξιολόγηση, γιατί είναι χειραγώγηση…», «γιατί θα οδηγήσει σε απολύσεις» και τα τοιαύτα.

Τριάντα χρόνια χωρίς αξιολόγηση και υπάρχουν ακόμη φωνές που εναντιώνονται στο αυτονόητο, να αξιολογούνται δηλαδή οι Ελληνες εκπαιδευτικοί πάσης βαθμίδος, όπως αξιολογούνται οι συνάδελφοί μας σ΄ όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης - ακόμη και σ΄ αυτές του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού»....

 Προβάλλεται ως ένταση το επιχείρημα ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος παρεισφρήσεως του κομματισμού και έτσι η αξιολόγηση να απωλέσει την αντικειμενικότητά της. Συμμερίζομαι κι εγώ τη σχετική ανησυχία, αλλά πιστεύω ότι μπορούμε, ως κλάδος, να την αντιμετωπίσουμε συμβάλλοντας θετικά στη θεσμοθέτηση μέτρων που θα βάλουν φραγμό στο σαράκι του κομματισμού. Δεν υποστηρίζω ότι το σύστημα της αξιολόγησης που έδωσε προς διαβούλευση το υπ. Παιδείας είναι το τέλειο. Εχω και εγώ τις επιφυλάξεις και τις αμφιβολίες μου εαν και κατά πόσο οι συγκεκριμένες διατάξεις - έτσι όπως τις σχεδίασε το υπ. Παιδείας και τις παρουσίασε στην παραδοθείσα μορφή του Π.Δ. - μπορούν να καθιερώσουν την αντικειμενικότητα. Στο κάτω – κάτω, όμως, αν δεν μας αρέσει το προτεινόμενο σύστημα, ας αντιπροτείνουμε ένα καλύτερο, ποιοτικότερο, κατά το δυνατόν αντικειμενικότερο, ένα άλλο, εναλλακτικό σύστημα. Η στείρα άρνηση δεν μπορεί να είναι πρόταση, πολλώ δε μάλλον αντιπρόταση. Στη σημερινή συγκυρία η άρνηση στη αξιολόγηση αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, πρόταση παραμονής στην ακινησία του πάτου. Η άρνηση στο θεσμό της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών αποτελεί  μέγα σφάλμα που, ως κλάδο, μας εκθέτει και μας προσβάλλει στα μάτια της κοινωνίας, εάν λάβουμε δε υπόψη μας ότι διανύουμε μια εποχή κατά την οποία το μεγάλο ζητούμενο στην παρεχόμενη εκπαίδευση είναι η ποιότητα, τότε  η άρνηση αυτή συνιστά, κατά τη γνώμη μου, πράξη άκρας υποκρισίας.

Όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου, μπορεί (γιατί όχι;) και στην Ελλάδα να εφαρμοσθεί ένα πλαίσιο αξιολόγησης με αρχές και κριτήρια που διασφαλίζουν τις ελάχιστες εγγυήσεις αμεροληψίας έχοντας, κατ΄ αρχήν, ως βάση μοριοδοτούμενα αντικειμενικά κριτήρια, όπως οι σπουδές ενός εκάστου, η παιδαγωγική κατάρτιση, οι μεταπτυχιακές σπουδές στο επιστημονικό αντικείμενο, οι σεμιναριακές εξειδικεύσεις και επιμορφώσεις, η συμμετοχή στα εκπαιδευτικά προγράμματα και τις δράσεις του σχολείου, ενώ η διαδικασία της ατομικής αξιολόγησης θα μπορούσε – μια πρόταση καταθέτουμε – να έχει την εξής μορφή:    

Να εξετάζονται οι καθηγητές μέσω Η/Υ σ΄ ένα test πολλαπλών επιλογών, όπου θα ελέγχεται η διοικητική γνώση (εκπαιδευτική νομοθεσία), η παιδαγωγική γνώση (διδακτική) και η επιστημονική γνώση ανά αντικείμενο. Το test να είναι πολλαπλών επιλογών, από τράπεζα θεμάτων που θα είναι γνωστή σε όλους με επαρκή αριθμό ερωτήσεων που θα καλύπτουν τα επί μέρους θέματα. Στη τράπεζα θεμάτων θα έχει πρόσβαση ο κάθε ένας, μέσω εγκεκριμένων επιστημονικών εγχειριδίων ελεύθερης επιλογής καθώς και του διαδικτύου. Μέσα από αυτά τα τρία διακριτά πεδία (Διοικητική γνώση - Παιδαγωγική γνώση - Επιστημονική γνώση) θα προκύπτει η ποσόστωση του 75% της αξιολόγησης, στην οποία το υπόλοιπο 25% θα το καλύπτουν ο Διευθυντής της Σχολικής μονάδας (15%) και ο Σχολικός Σύμβουλος (10%). Και επειδή στα ποσοστά αυτά (τα επιμεριζόμενα στον Διευθυντή και στον Σχολικό Σύμβουλο) χωρούν στη αξιολογική κρίση περιθώρια υποκειμενισμού, να είναι τα αποτελέσματα της αξιολογικής αυτής κρίσης, όσο το δυνατόν, διαυγή,  αιτιολογημένα και τεκμηριωμένα, κάτι που ασφαλώς είναι επιστημονικά εφικτό.

Τα παραπάνω εννοείται ότι δεν μπορούν να συνδέονται με απολύσεις, μπορούν, όμως, κατά τη γνώμη μου, να συνδέονται, σε συμβολικό, έστω, επίπεδο, με το μισθό. Λέγοντας «συμβολικό» επίπεδο εννοούμε μια σύνδεση, η οποία θ’  αποτελεί επί της ουσίας ηθικό κίνητρο. Θα μπορούσε, επί παραδείγματι, ο διακρινόμενος - στη συνολική, ανά τριετία, αξιολόγηση - καθηγητής, να λαμβάνει, αφ΄ ενός μεν (και εν είδει ευφήμου μνείας της Υπηρεσίας), αυξημένα μόρια για τη κατάληψη θέσης ευθύνης, ή επιθυμητής μετακίνησης (μετάθεση – απόσπαση),  αφ΄ ετέρου δε 20 € παραπάνω το μήνα – και το προτείνω επειδή πιστεύω στο φιλότιμο του καθηγητή, θεωρώ δε ότι το φιλότιμο αυτό θα πρέπει να έχει μια ελάχιστη, συμβολικού, έστω, επιπέδου, ανταμοιβή. Ο δε αφιλότιμος (της ελάχιστης μειονότητας του κλάδου), θα πρέπει να καταλάβει – και, κυρίως, να συνειδητοποιήσει - ότι η εποχή της ισοπέδωσης, νομοτελειακώς, τελειώνει – κι ο καθείς ας αναλάβει, επιτέλους, τις ευθύνες του.

* Θεωρώ – χωρίς, φυσικά, να διεκδικώ το «αλάθητον» του Πάπα - ότι οι παραπάνω απόψεις μου απηχούν τη συνείδηση της σιωπηλής πλειοψηφίας των μαχίμων συναδέλφων καθηγητών, οι οποίοι, ασφαλώς, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την αξιολόγηση. Οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι ως συνειδητοί λειτουργοί και συνεπείς επαγγελματίες εκτελούν με υπευθυνότητα τα καθήκοντά τους, όχι μόνο δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, αλλ’, αντιθέτως, πιστοποιώντας την ποιότητα του έργου και της προσφοράς τους μέσα απ’ την διαδικασία της αξιολόγησης, μπορούν από άλλη βάση, με ισχυρότερα και πειστικότερα επιχειρήματα να διεκδικήσουν την μισθολογική τους αναβάθμιση, αλλά και σε επίπεδο γοήτρου να ανακτήσουν το χαμένο – εξαιτίας της ισοπέδωσης – κύρος τους στη κοινωνία. Ηλθ’ ο καιρός να γυρίσουμε τη πλάτη στην ακινησία του πάτου και ξεπερνώντας τις φοβικές αναστολές που καλλιεργήθηκαν επί σειρά δεκαετιών στο κλάδο μας για το θέμα της αξιολόγησης να αφουγκραστούμε το μήνυμα που μας στέλνει η κοινωνία - να πάμε, ως κλάδος, μπροστά. Το μπορούμε - και, κυρίως, το αξίζουμε.

* Ο Χάρης Ανδρεόπουλος είναι καθηγητής (ΠΕ01) Β/θμιας Εκπαίδευσης. Το άρθρο δημοσιεύεται στη σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (15.02.2013, σελ. 8

ΠΗΓΗ: http://religiousnet.blogspot.gr

Επιστολή Καθηγητή Γεωργίου Κρίππα

15/2/13

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΙΠΠΑΣ

ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΚΟΝΔΥΛΗ 35

174 55 ΑΛΙΜΟΣ

τηλεφ.  2111 029 275

κίν.       69 48 240 140

FAX  210 68 51 576

Email: gm@aepi.gr

Καν Μαρίαν Ρεπούση, Βουλευτήν

Καν Μαρίαν Γιαννακάκη Βουλευτήν

Κοινοποίηση

Αξ. κ. Υπουργόν Παιδείας, Πολιτισμού, Θρησκευμάτων, Αθλητισμού

Αθήνα 6.2.2013

Ερίτιμος Κα Ρεπούση

Ερίτιμος Κα Γιαννακάκη

Πληροφορηθείς, ότι κατεθέσατε ερώτηση προς τον Υπουργό Παιδείας δια το μάθημα των θρησκευτικών,

την έβγαλα από το ΙΝΤΕRΝΕΤ και την ανέγνωσα. Διεπίστωσα όμως, ότι περιέχει πολλές ανακρίβειες, τις οποίες εικάζω, ότι αγνοείτε εντελώς καλοπίστως (δηλ. λόγω ελλειπούς ενημερώσεως) και όχι κακοπίστως, διότι πιστεύω, ότι αμφότερες είσθε έντιμες εις υπέρτατον βαθμόν και δεν προέβητε δολίως εις ουδεμίαν «πονηράν» απόκρυψη στοιχείων. Κατ' αρχήν δια να μην θεωρηθώ ως κάποιος «φανατικός» (από αυτούς που σας κατακρίνουν δριμύτατα εις τον τύπο σχεδόν καθημερινώς), πρέπει, να διευκρινίσω, ότι α) Η παρούσα μου έχει περιεχόμενο αυστηρώς επιστημονικό (παράθεση της επιστημονικής αληθείας) και β) Τυγχάνω άτομο πολύ υψηλού επιστημονικού επιπέδου και ουδέποτε αποστέλλω κείμενα μη αυστηρώς επιστημονικά, διευκρινίζω δε (εντελώς περιληπτικώς), ότι τυγχάνω αριστούχος διδάκτωρ Συνταγματικού Δικαίου με μεταπτυχιακές σπουδές εις πανεπιστήμια Γερμανίας, Γαλλίας, Ελβετίας, τα επιστημονικά μου έργα που έχω εκδώσει ή δημοσιεύσει υπερβαίνουν τα διακόσια, έχουν δε βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών δύο φορές και έχουν τύχει και άλλων διακρίσεων, επίσης έχουν κυκλοφορήσει και εις το εξωτερικό και μάλιστα από το Συμβούλιο της Ευρώπης, έχω έργο διδακτικό, τέλος έχω εκπροσωπήσει την Ελλάδα εις το εξωτερικό σε επιστημονικά συνέδρια και συνδιασκέψεις πάνω από διακόσιες φορές, ομιλώ δε απταίστως αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Υπ' όψιν, τέλος   ότι μέγα πλήθος δικαστικών αποφάσεων, προκειμένου να στηρίξουν νομικά τις απόψεις τους παραπέμπουν σε ιδικά μου έργα, συγγράμματα και μελέτες.

Έρχομαι τώρα εις την ουσίαν της ερωτήσεως σας επισημαίνων τα κάτωθι, τα οποία φέρεσθε να αγνοείτε (πάντοτε καλοπίστως):

1) Ο Νόμος 702/1977 καθόρισε, ότι ορισμένες διοικητικές πράξεις, οι οποίες   μέχρι τότε υπεβάλλοντο επί ακυρώσει εις το Συμβούλιο Επικρατείας, θα υποβάλλονται εφεξής επί ακυρώσει εις τα τριμελή διοικητικά εφετεία και όχι εις το Συμβούλιο Επικρατείας, το δε άρθρον 1 παράγραφος 1 εδάφιον (δ) του εν λόγω νόμου ως τοιαύτες πράξεις (υποβαλλόμενες εφεξής επί ακυρώσει εις τα τριμελή διοικητικά Εφετεία) αναφέρει και τις πράξεις που αφορούν παν θέμα εκπαιδευτικό. Η επί ακυρώσει αίτηση μπορεί, να υποβληθεί σε οποιοδήποτε Διοικητικό Εφετεία της χώρας (αναλόγως εντοπιότητος) και όχι απαραιτήτως εις το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, η δε απόφαση του ισχύει δι' όλην την Ελλάδα.

2) Εις εκτέλεση της ως άνω διατάξεως εξεδόθη λίαν προσφάτως η 115/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Χανίων, η οποία δέχεται τα εξής διά το μάθημα των θρησκευτικών (τα οποία δεσμεύουν τον Υπουργό Παιδείας, ως ρητώς αναφέρει το άρθρον 95 παρ. 5 του Συντάγματος):

Α) Το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει, να διδάσκεται ως «ομολογιακό» και όχι ως γενική θρησκειολογία.

Β) Η παρακολούθηση του μαθήματος αυτού από τους μαθητές, που είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι είναι υποχρεωτική και δεν έχουν δικαίωμα απαλλαγής σε καμμία περίπτωση,

Γ) Δικαίωμα απαλλαγής έχουν μόνον οι αλλόθρησκοι, ετερόδοξοι ή άθεοι μαθητές, αφού όμως αιτιολογήσουν το τοιούτον αίτημα τους.

Δ) Ορθόδοξος μαθητής αιτούμενος απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, τεκμαίρεται, ότι υποβάλλει ψευδή δήλωση ενώπιον δημοσίας αρχής, πράξη η οποία διώκεται ποινικώς κατ' άρθρον 22 παρ. 6 του Ν. 1599/1986 (επί του σημείου αυτού η εν λόγω απόφαση παραπέμπει σε ιδική μου μελέτη δημοσιευθείσαν εις τον έγκυρόν επιστημονικόν [νομικόν] τύπον), η δε παράγραφος 7 του ιδίου άρθρου αναφέρει, ότι πας δημόσιος υπάλληλος δεχθείς τέτοια ψευδή δήλωση, οφείλει αμέσως να την καταμηνύσει, άλλως τιμωρείται διά φυλακίσεως άνω των 6 μηνών.

Ε) Τέλος η εν λόγω απόφαση αναφέρει (παραθέτουσα επί λέξει αποσπάσματα από αντίστοιχες ad hoc αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), ότι ούτε η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ούτε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποχρεώνουν ουδ' επ' ελάχιστον τα ευρωπαϊκά κράτη να διδάσκουν κατά τον Α ή Β τρόπον το μάθημα των θρησκευτικών (δηλ. ομολογιακό ή μη, υποχρεωτικό ή μη κ.λ.π.).

ΣΤ) Θέμα αποκαλύψεως θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν ανακύπτει εν προκειμένω. Προς απόδειξη τούτου επισημαίνω τα εξής: Όσοι Έλληνες επιθυμούν διά λόγους συνειδήσεως να απαλλαγούν από μίαν υποχρέωση ρητώς υπό του Συντάγματος επιβαλλομένην (άρθρον 4 παρ. 6 του Συντάγματος - υποχρέωση στρατεύσεως) υποχρεούνται να προσκομίσουν πλήρεις και λεπτομερείς αποδείξεις προς τούτο και να ελεγχθούν από ειδική επιτροπή (Νόμος 2510/1997 άρθρα 20 επ.). Όσοι Έλληνες επιθυμούν, να απαλλαγούν από μίαν άλλη υποχρέωση επίσης ρητώς υπό του Συντάγματος επιβαλλομένην (υποχρέωση συμμετοχής εις το μάθημα των θρησκευτικών άρθρον 16 παρ. 2 του Συντάγματος), διατί πρέπει, να διαφοροποιηθούν και να μην αιτιολογήσουν τους λόγους συνειδήσεως που προβάλλουν; Δύο μέτρα και δύο σταθμά θα εφαρμόσουμε επί των λόγων συνειδήσεως απαλλαγής από συνταγματικές υποχρεώσεις; Το επιτρέπει αυτό η βουλευτική σας συνείδηση; Υποθέτω όχι.

Ζ) Επειδή όμως αμφότερες είσθε και εκπαιδευτικοί υπολαμβάνω, ότι γνωρίζετε άριστα ταόσα διδάσκει η επιστήμη της παιδαγωγικής, η οποία είναι πολύ παλαιά και ανεπτύχθη εις ύψιστον βαθμόν από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς. Αντί άλλων σας υπενθυμίζω, τι αναφέρει ο Πλούταρχος εις το πολύ σπουδαίο έργο του «Περί παίδων αγωγής» (παράγραφος 4 εδάφιον Β). Αναφέρει λοιπόν ο εν λόγω αρχαίος σοφός, ότι όπως ο γεωργός διά να καλλιεργήσει ένα χωράφι, πρέπει, να ξέρει εν τα πάντα για το χωράφι του αυτό (π.χ. εάν η γη είναι εύφορη, εάν οι σπόροι είναι γόνιμοι κ.λ.π.) έτσι πρέπει να δρα και ο παιδαγωγός, ο οποίος καλείται, να καλλιεργήσει μία ψυχή, να ξέρει δηλ. και αυτός τα πάντα διά τον μαθητήν του («ώσπερ δ' επί της γεωργίας πρώτον μεν αγαθήυπάρξαι δει την γην., είτα δε τον φυτουργόν επιστήμονα, είτα τα σπέρματα σπουδαία,τον αυτόν τρόπον γη μεν έοικε η φύσις γεωργώ δ' ο παιδεύων σπέρματι αι των λόγων υποθήκαι και τα παραγγέλματα»). Όπως βλέπουμε λοιπόν, ο εκπαιδευτικός οφείλει να διεισδύει στην ψυχή του μαθητού, διά να την «καλλιεργήσει» σωστά και επωφελώς. Όπως δε γνωρίζετε κάλλιον παντός άλλου (αφού είθε και εκπαιδευτικοί) ο δάσκαλος και ο καθηγητής εν τη εκτελέσει του «καλλιεργητικού ή διαπλαστικού του καθήκοντος», ήδη έχοντας κάθε μέρα τον μαθητή μπροστά του έχει φροντίσει να διεισδύσει εις τον ψυχικό του κόσμο και γνωρίζει εκ πείρας τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του μαθητού, χωρίς ποτέ ο ίδιος να του τις έχει αποκαλύψει. Ουαί και αλοίμονο εάν ο εκπαιδευτικός κατέχεται από τόση άγνοια διά τον ψυχικό κόσμο του μαθητού του και ξεκινάει να τον «καλλιεργήσει» βαδίζων στα τυφλά!!!!!

Η) Επίσης πρέπει, να διαλυθεί μία απόλυτη αναλήθεια. Ο Χριστιανός Ορθόδοξος μαθητής πόθεν προκύπτει (εφ' όσον πρεσβεύει την θρησκεία αυτή), ότι μπορεί, να έχει «λόγους συνειδήσεως» διά απαλλαγήν του από το μάθημα των θρησκευτικών; Κανείς μέχρι σήμερον δεν μας απέδειξε ποτέ, ότι μπορεί, να υπάρξει περίπτωση , ένας Ορθόδοξος μαθητής, να έχει πρόβλημα συνειδησιακό, επειδή παρηκολούθησε ένα μάθημα θρησκευτικών της θρησκείας την οποίαν πρεσβεύει (και εφ' όσον το μάθημα εδίδάσκετο κατά τους κανόνες της θρησκείας αυτής και όχι κατά διαστροφήν τους). Άλλωστε η Χριστιανική θρησκεία είναι υπέρ του μαθήματος των θρησκευτικών και όχι κατά. Ως γνωστόν ο Χριστός υπήρξε «Διδάσκαλος» και κανείς ποτέ δεν Τον απεκάλεσε με άλλη προσαγόρευση. Μάλιστα ακόμη και ο νομικός που Τον προσήγγισε επιδιώκων να Τον παγιδεύσει και εξυτελίσει και αυτός «Διδάσκαλο» Τον αποκαλεί (βλέπε Ματθ. κβ' 35). Τέλος ο Χριστός τις τελευταίες λέξεις που απηύθυνε την στιγμή της Αναλήψεως Του ήσαν «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη». Που βλέπετε λοιπόν ο Ορθόδοξος μαθητής να έχει ποτέ λόγους συνειδήσεως, που να μην του επιτρέπουν να παρακολουθήσει το μάθημα των θρησκευτικών; Ωραία να το λέτε, αλλά πρέπει και να το αποδεικνύετε. Ως επιστήμονες δε οφείλετε πάντοτε για ό,τι λέτε, να προσκομίζετε και τις ανάλογες αποδείξεις (κατ' εφαρμογή των απαράβατων κανόνων της αριστοτελικής λογικής).

3)  Περαιτέρω επισημαίνω και το εξής (το οποίο υποθέτω επίσης, ότι δεν γνωρίζετε). Η εγκύκλιος, που υποστηρίζετε, ότι είναι ασαφής και επικαλείσθε τις προηγούμενες εγκυκλίους, σας πληροφορώ., ότι οι προηγούμενες εγκύκλιοι εξεδόθησαν κατ' απαίτηση του Συνηγόρου του Πολίτου, ισχυρισθέντος, ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εδέχθη, ότι το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει, να είναι προαιρετικό δι' όλους (και διά τους Ορθοδόξους μαθητές). Όμως η απόφαση που επεκαλείτο Ο Συνήγορος του Πολίτου, δεν είχε καμμία σχέση προς το μάθημα των θρησκευτικών.Αφορούσε την αποκλειστικώς και μόνον την άρνηση ενός δικηγόρου να ορκισθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου, όταν έλαβε την άδεια του δικηγορείν και τίποτε άλλο. Αυτά ακριβώςλέει η απόφαση της 21.2.2008 του Ευρωπ. Δικαστηρίου Αλεξανδρίδης κατά Ελλάδος (την οποίαν μνημονεύετε) και όχι αυτά που ισχυρίζεσθε εσείς στην ερώτηση σας. Ετσι το Υπουργείο Παιδείας παγιδεύθηκε και εξέδωσε τις προηγούμενες εγκυκλίους . Όταν όμως επληροφορήθη (από εμένα), την αλήθεια και επίσης ότι το Ευρωπ. Δικ/ριο εδέχθη, ότι τα ευρωπ. κράτη είναι ελεύθερα, να διδάξουν το μάθημα των θρησκευτικών όπως αυτά επιθυμούν, χωρίς καμμία ανάμιξη του Ευρωπ. Δικ/ρίου εξέδωσε νέα διορθωτική εγκύκλιο (την οποίαν θεωρείτε ασαφή, εσφαλμένως κατά την γνώμη μου).

4)   Και μία παρατήρηση ετυμολογική (δια διατύπωση απαράδεκτη διά φιλολόγους). Η λέξη «εγκύκλιος» είναι γένους θηλυκού και όχι αρσενικού. Εις την ερώτηση σας όμως υπάρχει η φράση «οι εγκύκλιοι

αυτοί»...........................Ε, όχι και να κακοποιούμε την γλώσσά μας σε τέτοιο σημείο.

5)  Όπως βλέπετε, η ερώτηση σας εάν εξετασθεί επιστημονικώς, εγκύρως, και υπευθύνως, αποδεικνύεται ως μη έχουσα καμμία βάση και ως αναιρουμένη αφ’ εαυτής

6)  Τελειώνοντας κρίνω σκόπιμο-, να επιστήσω την προσοχήν σας επί του εξής κρισίμου σημείου: Ως εδέχθη η προαναφερομένη λίαν πρόσφατη δικαστική απόφαση, η αίτηση απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών από Ορθόδοξο μαθητή συνιστά το έγκλημα της υποβολής ψευδούς δηλώσεως ενώπιον δημοσίας αρχής. ΠΡΟΣΟΧΗ: Εάν κάποιος μαθητής (ή γονεύς) υποβάλει τοιαύτην δήλωση ισχυριζόμενος, ότι ενήργησε κατ' εφαρμογήν ιδικής σας απόψεως ή ιδικής σας προτροπής, τότε κατ’ άρθρον 46 του Ποινικού Κωδικός κινδυνεύετε, να θεωρηθείτε ηθικοί αυτουργοί του παρόντος αδικήματος (θα χρειασθεί δε, να επικαλεσθείτε την βουλευτική ασυλία - άρθρα 61 και 62 του Συντάγματος- διά να μην διωχθείτε)..

Με την παρατήρηση ότι ως Ελλην πολίτης δικαιούμαι να ζητώ από τους εκπροσώπους μου που στέλνω στην Βουλή διά της ψήφου μου να υποβάλουν ερωτήσεις επιστημονικώς τεκμηριωμένες και με την δήλωση μου, ότι σέβομαι την τιμήν και την υπόληψη σας εις τον δέοντα βαθμόν και σας θεωρώ κατά πάντα έντιμες και ότι ουδόλως ενεργήσασες πονήρως ή κακοπίστως αλλά απλώς ότι ενεργήσατε εντελώς καλοπίστως λόγω εσφαλμένης πληροφορήσεως και θεωρών ότι θα πράξετε το καθήκον σας (ως εσείς το αντιλαμβάνεσθε και όχι ως εγώ), διατελώ

Μετά τιμής

ΠΗΓΗ  thriskeftika.blogspot.gr 


  

Προδρόμου Σ. Αποστολίδη ,ΥΠΟΨΙΑ ΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Αν και η καρδιά και ο νους είναι φτωχοί από αγάπη, καλοσύνη και σοφία, ας προσπαθήσουμε να τιμήσουμε τους Τρεις  Ιεράρχες: Βασίλειον τον Μέγα, Γρηγόριον τον Θεολόγον και Ιωάννην τον Χρυσόστομον, τους τρεις μεγίστους φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος. Εμείς,  μέσα  στην αδιάκοπη πάλη της καθημερινότητας, μέσα στην κατανάλωση των σχέσεων, στην πλήξη της διασκέδασης και στη μοναξιά του πλήθους, αλλά και στο σχολικό αγώνα της διδακτέας ύλης και την αγωνία της διδασκαλίας, νοσταλγούμε και αναζητούμε την τέλεια γνώση, την τέλεια αγάπη, την τέλεια ομορφιά και μπορούμε, αν λίγο το θελήσουμε, να δούμε με τα μάτια του σώματος και της καρδιάς μας, την τέλεια Γνώση, την τέλεια Ομορφιά, την τέλεια Σοφία  των Τριών Μεγάλων Εραστών της Αγίας Τριάδας.

Σήμερα, που ο πολιτισμός μας, περισσότερο από άλλοτε, μας οδήγησε σε μια παιδεία που εξαντλείται στην εκπαίδευση και την ειδίκευση, ανυποψίαστη για την φιλοκαλία του ήθους και την αξία του προσώπου, μια παιδεία που δεν δίνει νόημα  στη ζωή και την ύπαρξη, μια παιδεία που τελικά βασανίζει και τον μαθητή και τον δάσκαλο,  σήμερα που ο πολιτισμός μας, περισσότερο από άλλοτε, μας οδήγησε σε μια τεχνική ανάπτυξη που καταστρέφει, μολύνει, ασχημαίνει  τη φύση, τα νερά, τις τροφές, τις θάλασσες, τον ουρανό, τις πόλεις, σήμερα  που ο πολιτισμός μας περισσότερο από  άλλοτε στηρίζεται  δήθεν στην αγάπη του υλικού κόσμου, ενώ σε όλα τα επίπεδα αυξάνεται το κρυφό μίσος για τα υλικά όντα, σήμερα που, όσο ποτέ άλλοτε, αδιαφορούμε για τη γη, για τους αγέννητους και τους νεκρούς, οι Τρεις Ιεράρχες, το φως των ματιών και των καρδιών μας, αν θέλουμε, μπορούν οντολογικά, υπαρξιακά και αληθινά να μας εισάγουν στην όντως Αλήθεια, στην όντως Γνώση, στην όντως Χαρά, στην όντως Ζωή, στην όντως Καλοσύνη, στην όντως νίκη του θανάτου.

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της πληροφορίας αλλά και του τρόμου, που η νεοελληνική αυτοσυνειδησία μετεωρίζεται ανάμεσα στην αρχαιοελληνική Ευρώπη του μύθου και στη σύγχρονη Ευρώπη της νομισματικής ένωσης, οι Τρεις Ιεράρχες, οι όντως Πατέρες μας, μας καλούν με γνήσια πατρική στοργή και αγάπη να επιστρέψουμε στις πηγές της Ρωμαίικης παράδοσής μας για να ξεδιψάσουμε κι’ εμείς αλλά και ο κορεσμένος υλικά, μά διψασμένος πνευματικά σύγχρονος κόσμος.

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας αλλά και της οικονομικής κρίσης, σήμερα που ο πολιτισμός μας, περισσότερο από άλλοτε, μας οδήγησε σε μια πολιτική που βασανίζει το λαό και τους άρχοντες, μια πολιτική που αγαπά τους αριθμούς και μισεί τα ανθρώπινα πρόσωπα, ο Μέγας Βασίλειος, ο Χρυσόστομος Ιωάννης, και ο Θεολόγος Γρηγόριος στηλιτεύουν έντονα τον άνομο πλουτισμό, την αδικία, την κοινωνική διαφθορά, ελέγχουν την αναλγησία των αρχόντων και μας δείχνουν αιώνες τώρα, το πρότυπο της ανθρώπινης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που μιμείται, τηρουμένων των αναλογιών, την αγαπητική κοινωνία των Τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος. Μιας  κοινωνίας που οι άρχοντες οφείλουν να είναι διάκονοι του λαού, μιας κοινωνίας έμπρακτης αγάπης, έμπρακτης φιλανθρωπίας, έμπρακτης καλοσύνης. Μας βοηθούν, ακόμη,  να καταλάβουμε πως όταν μας έρχονται δυσκολίες, τις επιτρέπει κάποτε ο Θεός μόνο για να βγεί κάτι καλό. Να μην απελπιζόμαστε, αλλά να στηρίζουμε την ελπίδα μας στην σαρκωμένη Ελπίδα, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Οι Τρεις  Ιεράρχες, η αγάπη της όντως αγάπης μας, πανεπιστήμονες της γνώσης του κόσμου και του Θεού, μπορούν να μας μυήσουν στο μυστήριο της Δημιουργίας του Σύμπαντος, προλαβαίνοντας τις πλέον σύγχρονες και τις επόμενες γνώσεις της κοσμολογίας, της μικροφυσικής, της βιολογίας, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας.

Μπορούν να μας μυήσουν στο μυστήριο των κτιστών όντων, των οποίων τα θεμέλια ετέθησαν στη δημιουργία του κόσμου πριν περίπου 20 δισεκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τη σύγχρονη κοσμολογία.

Ο κόσμος δημιουργήθηκε εκ του μη όντος, από το απόλυτο τίποτε, μόνο από την άπειρη Αγάπη του Θεού Λόγου, μια αλήθεια που οι Τρεις Ιεράρχες σχεδόν πριν από 1600 χρόνια εδίδαξαν και που μόλις σήμερα αρχίζουν να το υποπτεύονται οι επιστήμονες, ενώ οι αρχαίοι έλληνες το θεωρούσαν παράλογο.

Σήμερα, που οι διάφορες δελεαστικές αλλά στην ουσία τους, απάνθρωπες ιδεολογίες, θεωρίες, αιρέσεις και παραθρησκείες στήνουν ξανά το κρεβάτι του Προκρούστη και προσπαθούν να προσαρμόσουν τους ανθρώπους στα μέτρα τους, σήμερα, που η ανθρώπινη ζωή (από τη σύλληψη ως το θάνατο) γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, θυσία στο βωμό κάθε λογής συμφερόντων, σήμερα, ας καλέσουμε και ας παρακαλέσουμε τον Βασίλειο, τον Γρηγόριο και τον Ιωάννη, τους κορυφαίους της Ορθόδοξης Θεογνωσίας και της κατά Χριστόν Σοφίας, να μας φωτίσουν και να μας μυήσουν στο μυστήριο του ανθρωπίνου προσώπου, όπου η ανθρώπινη φύση είναι μια σε μύριες υποστάσεις, στο μυστήριο όπου ο κάθε άνθρωπος, καλός ή κακός, άσχημος ή όμορφος, φτωχός ή πλούσιος, νέος ή γέρος, είναι μοναδικός και αναντικατάστατος, μοναδικός και ανεπανάληπτος, κάτι που η σύγχρονη παιδεία και τεχνική φαίνεται να ξεχνά. Οι Τρεις Ιεράρχες, ας μας οδηγήσουν στη γνώση εκείνη που ο άλλος, φίλος ή εχθρός, είναι ο αληθινός εαυτός μας, όπου ο άλλος είναι ο αληθινός πλούτος μας, ο άλλος είναι η ζωντανή εικόνα της αγάπης μας, η εικόνα του φιλάνθρωπου Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Αυτού που η Αγάπη και φιλανθρωπία δεν νικιέται από το δικό μας μίσος.

Κι’ ακόμα, ας παρακαλέσουμε τον Βασίλειο τον Μέγα, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο να μας οδηγήσουν στο Μυστήριο των Μυστηρίων, όπου οι γλώσσες και οι νόες μας σιγούν, αδυνατώντας να το σκεφθούν και να το καταλάβουν. Στο Μυστήριο της Άκτιστης, Αδημιούργητης, Υπέρφωτης, Υπεράγαθης, Υπεράγνωστης Αγίας Τριάδας, των Τριών Προσώπων που η αγάπη τα κάνει Ένα.

Να μας οδηγήσουν στο ανείπωτο Μυστήριο και απρόσιτο στη γνώση, όπου ο Πατήρ γεννά προαιωνίως τον Υιό και εκπορεύει το Άγιο Πνεύμα. Στο μυστήριο όπου ο Υιός Λόγος, αγνώστως και ακαταλήπτως, δημιουργεί εκ του μηδενός, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, όλη την κτίση, ορατή και αόρατη, και την οδηγεί αοράτως και αβιάστως στη Βασιλεία της Αγάπης και της Ελευθερίας.

        Οι Τρεις Ιεράρχες,  μας  μυούν στο Μυστήριο των Μυστηρίων, την Σάρκωση και την Ανάσταση του Υιού και Λόγου, του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος, από υπερβολική αγάπη στα ανθρώπινα πρόσωπα, ενώθηκε μαζί μας και μας προσφέρεται, εσθιώμενος και μηδέποτε δαπανώμενος, υποσχόμενος στον καθένα μας, ότι όποιος ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Αγάπης Του και πιστέψει στο Όνομά του, το υπέρ παν Όνομα, δεν θα γευθεί θάνατο εις τον αιώνα, ότι ενώ ο κόσμος δεν θα Τον βλέπει εμείς θα Τον βλέπουμε, και ότι θα μείνει μαζί μας στην αιωνιότητα της Τριαδικής Αγάπης και ελευθερίας, στη χώρα των ζώντων, όπου οι Άλλοι αποτελούν την αληθινή χαρά μας, όπου τα δεσμά του χώρου, του χρόνου και του θανάτου συντρίβονται.

μέσα στη λαμπρότητα των Αγίων.

Στη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, όπου όλοι μας να ανταμώσουμε με τις ευχές και τις πρεσβείες των Αγίων Τριών Ιεραρχών των οποίων η Τιμή και η Μνήμη, μάς συγκέντρωσε σ’ αυτή τη λατρευτική σύναξη. ΑΜΗΝ

Πρόδρομος Αποστολίδης

(ομιλία που εκφωνήθηκε στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καβάλας,

 στις 30-01-2013)