ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 Καλό Πάσχα εν  χαρά και ευφροσύνη ευχόμεθα σε όλους τους επισκέπτες του Ιστοτόπου

 

Πάνδημα Αρχιερατικά Μνημόσυνα Ευεργετών στην Ιερά Μητρόπολη Δέρκων

Με σεβασμό στις ευγενικές παραδόσεις μας και με κατάνυξη τελέστηκαν από τον Σεβ. Μητροπολίτη Γέροντα Δέρκων κ.Απόστολο στους Ιερούς Ναούς των  Κοινοτήτων  του Αγίου Στεφάνου και του Μακροχωρίου  την Κυριακή 14 Απριλίου  2013 και 21 Απριλίου 2013 αντίστοιχα, οι από ετών καθιερωμένες  πάνδημες επιμνημόσυνες δεήσεις υπέρ των Ευεργετών, Δωρητών και Αφιερωτών, αλλά και όλων   των εν τη θριαμβευούσει Εκκλησία ευρισκομένων ενοριτών. Η  Εκκλησία σε όλες τις προσευχές της  υπέρ των  ζώντων  και των  νεκρών δεν διακρίνει πλούσιους και πένητες, δέεται υπέρ όλων. Άλλωστε «Ει προσωποληπτείτε αμαρτίαν εργάζεσθε, Ιακώβου 2, 8-9». Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να προβάλλει την   ιδιαίτερη θέση και αξία  που δικαίως κατείχαν στη  συνείδηση της Ομογένειας οι ευεργέτες, οι δωρητές και οι διδάσκαλοι του Γένους.

 Η παράδοση των ομογενών ευεργετών   που ιδρύουν και κτίζουν Σχολεία, Φιλανθρωπικά καταστήματα, που ενισχύουν τους  Συλλόγους  και την συλλογική πολιτιστική δράση, αλλά και  τους ενδεείς ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Πόλη. Οι ανωτέρω και κατά τη διάρκεια της ζωής των έτυχαν πολλών τιμών,  καθότι το έργο τους είχε καθολική αναγνώριση. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για παράδειγμα στα Σχολεία μας οι μαθητές διδάσκονταν ειδικούς ύμνους και εόρτια άσματα ψάλλοντας αυτά σε επίσημες τελετές: «δίφωνα και τρίφωνα άσματα, Ύμνο εις την Α.Α. Μεγαλειότητα τον Σουλτάνον, εις την Α.Θ.Παναγιότητα τον Οικουμενικόν Πατριάρχην, εις τους ιδρυτάς και ευεργέτας»[1].  Κατά το σχολικό έτος 1903-1904  ψάλλονται για πρώτη φορά ο «Πατριαρχικός Παιάν» και ο «διθύραμβος εις τους δωρητάς και ευεργέτας» του Εκκλησιαστικού Μουσικού Συλλόγου  από χορωδία τριακονταμελή   της Πατριαρχικής Μουσικής Σχολής, την οποία διευθύνει ο Ιάκωβος Ναυπλιώτης. Επρόκειτο για τον πατριαρχικό παιάνα και για το διθύραμβο στους ιδρυτές και ευεργέτες   σε ποίηση Ι. Τανταλίδη και  μουσική σύνθεση του Μάρκου Βασιλείου. Τα παραπάνω είναι ενδεικτικά της τιμής με την οποία τους περιέβαλλε πάντα  σύμπασα η Ομογένεια.

Οι επιμνημόσυνες δεήσεις στους Ναούς, όπως αυτές που τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος   είχαν  κατά το παρελθόν αρκετές τυπικές παραλλαγές, όπως φαίνεται και στη χειρόγραφη παράδοση. Ο σημερινός τύπος των Μνημοσύνων είναι μία μικρογραφία παρομοίων εκτενών Ακολουθιών,  οι οποίες τελούνταν συνήθως τα Σάββατα. Κατ’ οικονομίαν και ορθώς  η Εκκλησία μας   τα τελεί και τις Αναστάσιμες  Κυριακές, που το εκκλησίασμα είναι πυκνότερο, δίνοντας έτσι τέλος στην από πολλών αιώνων σχετική διαμάχη των «κολυβάδων», που είχε συνταράξει την  Εκκλησία. Όπως  στη ζωή έτσι και μετά θάνατον η Εκκλησία συνεχίζει να τους τιμά. Τα φωτεινά πραδείγματά τους εμπνέουν ακόμη και σήμερα την Ομογένεια και ευτυχώς υπάρχουν και σήμερα  οι επώνυμοι και ανώνυμοι ευεργέτες και φιλάνθρωποι που την βοηθούν. Υπάρχουν όμως και αυτοί που ενώ φέρουν την ιστορική ευθύνη της εύρυθμης  λειτουργίας των Ιδρυμάτων που μας παρέδωσαν οι Ευεργέτες, εν τούτοις δεν είναι αντάξιοι της ιστορικής αυτής ευθύνης. Μετά το πέρας των Μνημοσύνων ο Σεβασμιώτατος τόνισε με νόημα:«τα ἱδρύματά μας λέγονται κοινωφελῆ. Ἱδρύθησαν εἰς κοινὴν ἁπάντων των ἀνθρώπων ὠφέλειαν. Διότι, δυστυχῶς, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, πολλάκις χωλαίνομεν ὡς ὁμογένεια εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ζωτικὸν τῆς συλλογικότητος, τῆς συνεργασίας καὶ τοῦ κοινοτισμοῦ. Πολλάκις, παρετηρήθησαν καὶ κρούσματα ἰδιοτελείας καὶ ἐκμεταλλεύσεως, πρᾶγμα ποὺ δὲν τιμᾶ καθόλου ἐμᾶς καὶ τοὺς ἐνδόξους προγόνους μας, ὑπὲρ ὧν τελοῦμεν τὸ μνημόσυνον σήμερον». Επεσήμανε ακόμη  την υποχρέωση της Εκκλησίας να τιμά τους εκλεκτούς αυτούς ανθρώπους  λέγοντας: «Αὐτὴν τὴν εὐεργεσίαν των καὶ τὴν ἀγαθοεργίαν ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Ὁμογένεια ποτὲ δὲν λησμόνει καὶ ἐτέλει κατ’ ἔτος τὸ πάνδημον τοῦτο Ἱερὸν Μνημόσυνον ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων ψυχῶν αὐτῶν».

Πόλις, 24/4/2013

δρ Αντώνιος Χατζόπουλος

---

[1]Αναλυτικόν Πρόγραμμα των Αστικών Σχολών των αρρένων και των θηλέων της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, 1897,  σελ. 64.

Θεολογική Ημερίδα στην Ξάνθη

ΘΕΜΑ: Θεολογική  Ημερίδα  στην  Ξάνθη  (έγκριση Περ.Δ/τη ΑΜΘ, Φ.15/2379, 3.4.2013)

 Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,  

   

Σας καλώ στην Ημερίδα μας στην Ξάνθη, που διοργανώθηκε σε συνεργασία με τον νεοϊδρυθέντα Σύνδεσμο Θεολόγων Ξάνθης.

                                                           ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ	ΠΟΛΗ	ΧΩΡΟΣ	ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ/ΘΕΜΑ	ΩΡΑ
Τετάρτη,  24.4.2013	Ξάνθη	3ο ΓΕΛ	Δήμητρα   Αγιαννίτου, Σκέψεις για την αξιολόγηση του ΜτΘ Γεωργία Καραγκιοζίδου, Αξιολόγηση εκπαιδευτικού έργου και σχεδιασμός εκπαιδευτικής διαδικασίας Αντώνιος Χατζόπουλος, Η επιστημονική αξιολόγηση	17.30-20.15

Ο Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ01

δρ Αντώνιος Χατζόπουλος

Τα Καλοκαιρινά Σεμινάρια του «Άρτου Ζωής»

1-31 Ιουλίου 2013
Το Ίδρυμα Βιβλικών Σπουδών «Άρτος Ζωής» προσφέρει δωρεάν εντατικά μαθήματα Βιβλικής Εβραϊκής, Συριακής και Κλασικής Αρμενικής Γλώσσας. Τα μαθήματα θα διδάσκονται καθημερινά στα γραφεία του «Άρτου Ζωής», Μπουμπουλίνας 28 (πίσω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο), από την 1η έως την 31η Ιουλίου 2013 (βλ. πρόγραμμα παρακάτω).
Διδάσκων: Μανόλης Παπουτσάκης, επίκουρος καθηγητής Συριακής και Κλασικής Αρμενικής φιλολογίας, Department of Near Eastern Studies, Princeton University, ΗΠΑ.
Το μάθημα της Βιβλικής Εβραϊκής προϋποθέτει τη γνώση της γλώσσας και θα επικεντρώνεται στο βιβλίο της Εξόδου (μετάφραση του εβρα κο κειμένου στα ελληνικά ιδιαίτερη έμφαση θα δίνεται σε προβλήματα μορφολογίας και συντακτικο της Εβρα κής).
Τα μαθήματα της Συριακής και της Κλασικής Αρμενικής θα είναι εισαγωγικά (υπερεντατικά για την Συριακή και εντατικά για την Αρμενική) και δεν προϋποθέτουν γνώση των γλωσσών αυτών. Η στέρεη γνώση της Συριακής και της Κλασικής Αρμενικής, που δεν έχουν ποτέ έως τώρα διδαχθεί συστηματικά και λεπτομερώς στην Ελλάδα, επιτρέπει την πρόσβαση σε πρώιμες μεταφράσεις της Βίβλου και υποβοηθά έτσι στην κριτική μελέτη και αποκατάσταση του βιβλικο κειμένου. Μας παρέχει, ακόμα, τη δυνατότητα να γνωρίσουμε άμεσα δ ο μεγάλες λογοτεχνικές παραδόσεις της χριστιανικής Ανατολής, όπου, εκτός από περίτεχνα πρωτότυπα έργα, σώζονται μεταφράσεις κειμένων της αρχαίας ελληνικής και της πατερικής γραμματείας. Με το τέλος του κ κλου (1-31 Ιουλίου), οι μαθητές μας που θα παρακολουθήσουν επιμελώς θα είναι σε θέση να μελετο ν συριακά και αρμενικά κείμενα οποιασδήποτε δυσκολίας στο πρωτότυπο. Από τα μαθήματα αυτή θα μπορο σαν να επωφεληθο ν όχι μοναχά φοιτητές των βιβλικών και πατερικών σπουδών, αλλά και σπουδαστές της κλασικής φιλολογίας, της στερης αρχαιότητας και του Βυζαντίου.
Πρόγραμμα Διδασκαλίας
 Βιβλική Εβραϊκή (προχωρημένο τμήμα): Το Βιβλίο της Εξόδου
1-31 Ιουλίου, καθημερινά (Δευτέρα έως Παρασκευή), 9-11 π.μ.
 Εισαγωγή στη Συριακή γλώσσα (υπερεντατικό τμήμα)
1-31 Ιουλίου, καθημερινά (Δευτέρα έως Παρασκευή), 6.30-9.30 μ.μ.
 Εισαγωγή στην Κλασική Αρμενική γλώσσα (εντατικό τμήμα)
1-31 Ιουλίου, καθημερινά (Δευτέρα έως Παρασκευή), 4.30-6 μ.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ

Ζωγράφειο, 11 Απριλίου 2013

Λάκης Βίγκας

Παναγιώτατε,

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Αγαπητοί μας μαθητές,

Όλους μάς σύναξε σήμερα εδώ ο μεγάλος Αλεξανδρινός, αλλά με γερές ρίζες και στην Πόλη μας, όπου - όπως είναι γνωστό - έμεινε ένα χρονικό διάστημα.

Ο ποιητής του Οικουμενικού Ελληνισμού. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, όπως λένε οι ειδικοί, είναι ο πιο πολυμεταφρασμένος έλληνας ποιητής. Ο πλέον μελοποιημένος έλληνας ποιητής. Ο κατ' εξοχήν αναγνωρίσιμος. Με μια λέξη ο οικουμενικός!

Στις αρχές του 21ού αιώνα ο Καβάφης παραμένει διαχρονικός και η ποίησή του ολοζώντανη ανάμεσά μας, κι αυτό πραγματικά είναι θαυμαστό. Ο ποιητής στέκεται ενώπιόν μας "σαν έτοιμος από καιρό" για να τον ανακαλύψουμε. Και συνεχώς εκπλησσόμαστε όταν τον προσεγγίζουμε.

Ο Καβάφης είναι αναμφισβήτητα ο ποιητής του μείζονος Ελληνισμού. Γράφει πολύ μακριά από το κέντρο των ελληνικών γραμμάτων που ήταν στην εποχή του η Αθήνα. Αντιμετωπίζεται πολλές φορές ως ξένος και παρείσακτος, ως αλλόκοτος κι απ' αλλού φερμένος. Αντιμετωπίζεται με αμηχανία αλλά και με εχθρότητα. Η Αλεξάνδρεια είναι πολύ μακριά απ' όσους ήσαν προσηλωμένοι εκείνη την εποχή σ' ένα στείρο ελλαδοκεντρισμό.

Ο Καβάφης υπερβαίνει τα πάντα και με τη δύναμη της ελληνίδος γλώσσης αναδεικνύεται σιγά σιγά ως ο μέγιστος έλληνας ποιητής, αλλά και ως ο ποιητής των αράβων. Γιατί ο Καβάφης μίλησε στις ψυχές και των Αιγυπτίων και γενικότερα των Αράβων, οι οποίοι μέχρι σήμερα τον τιμούν, τον σπουδάζουν, τον αγαπούν, θα λέγαμε, αφού πολλοί Άραβες ποιητές αποπειρώνται να γράψουν - και το ομολογούν - με τον τρόπο του Καβάφη. Με αποτέλεσμα να έχουμε σήμερα από Άραβες ποιητές μια καβαφογενή ποίηση.

Το 2000 στη Ρωσία το εκδοτικό γεγονός της χρονιάς ήταν η Ρωσική Καβαφειάδα, που επιμελήθηκε η καθηγήτρια Σόνια Ιλίνσκαγια, η οποία τιμά το συνέδριο αυτό με την παρουσία της.

Και η απαρίθμηση για την απήχηση του Καβάφη διεθνώς δεν έχει τέλος.

Αυτός, λοιπόν, ο αθόρυβος όσο ζούσε ομογενής της Αλεξάνδρειας, έφερε στην ποίηση του 20ού αιώνα μια οικουμενική αύρα. Ό,τι έγραψε - ακόμα και τα ποιήματά του που είναι σ΄ ένα προσωπικό τόνο - καθίσταται πλέον κτήμα της οικουμένης. Εδώ ακριβώς έγκειται η μεγαλοσύνη του. Έγραψε ποίηση άνευ ορίων άνευ όρων, πέρα από σύνορα και οροθεσίες, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες του μείζονος Ελληνισμού. Δυνατότητες διαλόγου με την κοινωνία στην οποία ζούσε ο ποιητής, δυνατότητες επικοινωνίας τέτοιας μέχρι επηρασμού αυτής της κοινωνίας.

Ο Καβάφης, επιτρέψτε μου να πω, διδάσκει όλους μας τους όπου γης ομογενείς, την υπέρβαση των ορίων. Τον απεγκλωβισμό από την μιζέρια και την καθίζηση και τον προσανατολισμό στον ανοιχτό στα πέλαγα της ιστορίας ελληνισμό. Εκεί όπου φυσάει ο Αλεξανδρινός αγέρας μα κι ο Βοσπορινός ταυτόχρονα.

Για αυτό και είναι πολύ σπουδαίο το σημερινό εγχείρημα, που διοργανώνεται για δεύτερη χρονιά από το Ζωγράφειο Λύκειο και τα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη, και το οποίο συγκεντρώνει ελληνόπουλα από διαφορετικούς τόπους με αφορμή την ελληνική ποίηση. Ο χαρακτήρας αυτού του συνεδρίου πέρα από καθαρά εκπαιδευτικός για όλους τους συμμετέχοντες, είναι ταυτόχρονα και συνεκτικός. Φέρνει κοντά και ενισχύει τους δεσμούς μας, γίνεται η αφορμή να γνωριστούμε και να οσφρανθούμε άλλους πολιτισμούς. Και αυτός είναι ένας πλούτος ανεκτίμητος, μια ευκαιρία σπάνια. Για αυτό, θα ήθελα να χαιρετήσω τους εμπνευστές και την επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου ιδιαιτέρως, όμως, τους μαθητές, τους καθηγητές και δασκάλους από όλα τα σχολεία που συμμετείχαν τόσο πρόθυμα σε αυτή την προσπάθεια και να τους ευχαριστήσω θερμά που δείχνουν με τόσο έμπρακτο τρόπο την υποστήριξη τους προς εμάς. Η παρουσία σας εδώ, να ξέρετε, συμβάλλει στην πρόοδο και στην εξέλιξη της μαχόμενης ομογένειας που παλεύει να ξαναδημιουργήσει όσα έχασε στο πέρασμα του χρόνου.

Επιτρέψτε μου, επανερχόμενος στον τιμώμενο ποιητή να κλείσω με μια αναφορά στο αγαπημένο μας Νιχώρι του Βοσπόρου, εκεί όπου ο Κωνσταντίνος Καβάφης έζησε  από το 1882 ώς το 1885, όταν η οικογένειά  του λόγω ιστορικών συγκυριών μετακόμισε από την Αλεξάνδρεια στην Πόλη μας και εγκαταστάθηκε στο εξοχικό του παππού του Γεωργάκη Φωτιάδη στο Nιχώρι.

Ο Καβάφης έγραψε ένα ποίημα για το Νιχώρι, το οποίο κατατάσσεται από τους ειδικούς στα "Κρυμμένα" ποίηματα του, και πρόκειται για έναν ύμνο στον τόπο μας. Ένα ποίημα - πρόσκληση σε κάθε ξένο να επισκεφθεί το Νιχώρι που έχει όλα τα καλά:

"Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι" γράφει ο Καβάφης. Και ήρθε η ώρα με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του και της διεξαγωγής αυτού του συνεδρίου να τον τιμήσουμε όπως του πρέπει στο Νιχώρι στο οποίο θα σας φιλοξενήσουμε το Σάββατο στην Κουμαριώτισα  του Καβάφη, όπου θα τελέσουμε τρισάγιο στη μνήμη του και θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια της προτομής που φιλοτέχνησε η γλύπτρια Ασπασία Παπαδοπεράκη.

Ο Καβάφης φέτος, Παναγιώτατε, κυρίες και κύριοι, μ' αυτό το συνέδριο, θαρρώ πως επιστρέφει στην Πόλη. Τον καλωσορίζουμε ολόψυχα στην Πόλη των προγόνων του, γιατί τον έχουμε ανάγκη. Να μείνει μαζί μας κι εμείς μ' αυτόν. Τον Οικουμενικό Έλληνα.

Σας ευχαριστώ.

Ομάδα φοιτητών από τις Θεολογικές Σχολές επισκέφτηκε την Βόρεια Ελλάδα

Στο διάστημα από 2-7 Απριλίου 2013 ομάδα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών από τις Θεολογικές Σχολές του Πανεπιστήμιου Liverpool Hope (Μ. Βρετανία) και Katholike Universiteit Leuven (Βέλγιο), με επικεφαλής τους καθηγητές Reimund Bieringer, Dominika Kurek-Chomycz και Malou Ibita επισκέφτηκε την Βόρεια Ελλάδα στο πλαίσιο εκπαιδευτικού ταξιδιού, το οποίο είχε ως θέμα την επίσκεψη του αποστόλου Παύλου στην Μακεδονία. Οι φοιτητές επισκέφτηκαν τις πόλεις των Φιλίππων, της Θεσσαλονίκης και της Βέροιας, στις οποίες...  ο απόστολος Παύλος ίδρυσε εκκλησίες στα μέσα του 1ου αι. μ. Χ. καθώς και τους αρχαιολογικούς χώρους του Δίου και της Βεργίνας.  Στο τέλος του ταξιδιού τους στις 6 και 7 Απριλίου η ομάδα των φοιτητών συνοδευόμενη από ομάδα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ καθώς και από τη Λέκτορα Αικατερίνη Τσαλαμπούνη, ταξίδεψαν στο Βόλο και παρακολούθησαν το συνέδριο της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών αφιερωμένο στο Νίκο Νησιώτη. Την επόμενη μέρα παρακολούθησαν τη Θ. Λειτουργία στον Ι. Ναό της Αναλήψεως κι έγιναν δεκτοί στη συνέχεια από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο και τον Διευθυντή της Ακαδημίας κ. Π. Καλαϊτζίδη στις εγκαταστάσεις της Ακαδημίας, όπου είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για το έργο της Μητρόπολης Δημητριάδος και της Ακαδημίας. Οι φοιτητές των εν λόγω πανεπιστημίων (που, εκτός από την Ελλάδα, προέρχονταν από χώρες όπως Κίνα, Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα, Αυστραλία, ΗΠΑ, Νιγηρία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Πολωνία, Ρουμανία, Ολλανδία, Βέλγιο) είχαν την ευκαιρία μιας γόνιμης και ειλικρινούς συζήτησης τόσο με τον Σεβ. Δημητριάδος όσο και με τον Δρ. Καλαϊτζίδη για θέματα όπως η μαρτυρία της Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο, η ορθόδοξη πνευματικότητα, η θέση της Βίβλου —και ειδικότερα των επιστολών του Απ. Παύλου— στη ζωή των ορθοδόξων, η στάση της Εκκλησίας απέναντι στην οικονομική κρίση, οι σχέσεις κράτους και Εκκλησίας, η θρησκευτική ελευθερία και ο πλουραλισμός, η θέση των γυναικών στην Ορθόδοξη Εκκλησία, κ. ά.

Από τον παραλογισμό της βίας στην ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

Βενιζέλου 14, 67100 Ξάνθη

Κιν.: 6945088760

Email: syntheoxanth@yahoo.gr

Αρ. Πρωτ.: 7                                                                            Ξάνθη, 9 Απριλίου 2013

                                                     

                                                                                                ΠΡΟΣ: ΜΜΕ

ΘΕΜΑ: «Από τον παραλογισμό της βίας στην ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου»

Στην Ελλάδα της πνευματικής και οικονομικής κρίσης οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί γινόμαστε συχνά μάρτυρες περιστατικών ξένων προς την παράδοση και τις αξίες της πίστης και του πολιτισμού μας. Μίσος, βία, ρατσισμός, ιδεολογική πόλωση, διχασμός, εκδίκηση, αποτελούν μερικές μόνο από τις ενδείξεις μιας προϊούσας πνευματικής  ασθένειας που μαστίζει την πατρίδα μας. Τα όσα διαδραματίστηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης μας το βράδυ της Πέμπτης 28ης Μαρτίου 2013 και οδήγησαν στον ξυλοδαρμό και τον τραυματισμό συμπολίτη μας αποτελούν ανησυχητικά «σημεία των καιρών» και είναι καταδικαστέα από κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως.    

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα διάσπασης και μίσους, η ορθόδοξη θεολογία και το θρησκευτικό μάθημα διακονούν την ενότητα του ανθρώπου και του κόσμου και οφείλουν διαρκώς να μαρτυρούν την αλήθεια. Για το λόγο αυτό, οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί της Ξάνθης αισθανόμαστε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε αλήθειες της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης που είτε έχουν λησμονηθεί είτε έχουν σκοπίμως διαστρεβλωθεί και αλλοιωθεί. Υπογραμμίζουμε λοιπόν ότι: 

·         Η Εκκλησία δεν είναι εκκολαπτήριο ακραίων συμπεριφορών που συνθλίβουν το ανθρώπινο πρόσωπο αλλά αποτελεί «ενώσεως και συμφωνίας όνομα». Ο ιδρυτής της, ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, έπαθε στο Σταυρό για τον καθένα μας ξεχωριστά, ανεξαρτήτως εθνότητας, ιδεολογικών πεποιθήσεων και θρησκείας. Ως εκ τούτου, ο συνάνθρωπός μας αποτελεί πρόσωπο ιερό και «εικόνα Θεού», όχι αντίπαλο και εχθρό.     

·         Θεμέλιο και χαρακτηριστικό γνώρισμα της χριστιανικής πίστης και ζωής είναι η ευαγγελική ρήση «αγαπάτε αλλήλους». Μέσω της έμπρακτης εφαρμογής της εντολής της αγάπης, ο άνθρωπος συνειδητοποιεί σε καθημερινή βάση την κοινή μοίρα του ανθρωπίνου γένους. Για το λόγο αυτό, η παραβολή του καλού Σαμαρείτη αποκτά σήμερα μια ιδιαίτερη επικαιρότητα.  

·         Η οικουμενικότητα του χριστιανισμού και η αγάπη προς την πατρίδα δεν είναι έννοιες ασύμβατες αλλά αλληλοσυμπληρούμενες. Ο χριστιανός τιμά και υπερασπίζεται τις εστίες και τους τάφους των προγόνων του, τα ιερά και τα όσια της πατρίδας του. Η αγάπη του όμως αυτή για τη γενέθλια γη δεν μπορεί να τον εγκλωβίσει αφού κατά βάθος αισθάνεται πάροικος σε αυτό τον κόσμο («πᾶσα πατρὶς ξένη»). Πρώτιστο μέλημά του είναι να γίνει κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού της οποίας πολίτες έχουν κληθεί να γίνουν άνθρωποι κάθε χρώματος και φυλής.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι πρακτικές όπως η επίδειξη δύναμης απέναντι στους αδυνάτους, ο ρατσισμός, η τυφλή βία και οι άναρθρες κραυγές του μαινόμενου εθνικισμού, δεν έχουν καμιά σχέση με το ήθος του ορθοδόξου χριστιανού. Δεν έχουν επίσης καμία σχέση με την ελληνική παράδοση και την ελληνική πολιτιστική ταυτότητα, όσο κι αν την επικαλούνται. Ο ορθόδοξος χριστιανός καλείται σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, να σταθεί με υπευθυνότητα απέναντι στις προκλήσεις των καιρών, και με νηφαλιότητα να πορευθεί την οδό της ειρήνης και της προόδου. Εμείς, οι μαχόμενοι θεολόγοι εκπαιδευτικοί που απαρτίζουμε τον Σύνδεσμο Θεολόγων Ξάνθης, εργαζόμαστε με υπευθυνότητα στις αίθουσες και στις αυλές των γυμνασίων και των λυκείων της Ξάνθης μας για την ειρηνική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων, για την ίδια την ενότητα του ανθρωπίνου γένους.

Για το ΔΣ

ο Πρόεδρος 

Στέλιος Μπουρμπούλιας