ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΟΙΚ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ «σὺν Ἀθηνᾷ»  2ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

                          18/19/20 Νοεμβρίου 2016 Καβάλα

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016, ΚΑΒΑΛΑ 

Δ Η Μ Ο Τ Ι Κ Η  

Β Ι Β Λ Ι Ο Θ Η Κ Η    

Θέματα κοινωνικής και πολιτικής ανθρωπολογίας (προεδρία: Κατερίνα Χατζοπούλου) 10.00-10.30 ΚΑΦΕΣ-ΕΓΓΡΑΦΕΣ 10.30-10.50 Φύλο, σώμα και πολιτική: η περίπτωση των FEMEN (Μαρία Κάλφα, Κοινωνική Ανθρωπολόγος, MSc, MSc φοιτ. Ψυχοπαιδαγωγικές συνιστώσες της πολυπολιτισμικότητας ΑΠΘ) 11.00-11.20 Ο δημόσιος χώρος της πόλης ως πολιτικό και παιδαγωγικό παίγνιο (Παναγιώτης Σωτηρόπουλος, Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου,  Ερευνητικό Κέντρο Καινοτομίας στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας, των Επικοινωνιών και της Γνώσης «Αθηνά»)  11.30-11.50 «Ἀρχόμενος ἄρχεις» (Πλουτ.Ηθ.813e): όψεις της πλουτάρχειας πολιτικής σκέψης μέσα από το μοντέλο του ιδανικού πολιτικού (Παναγιώτης Βαρδάκας, Υπ. Δρ. Κλασικής Φιλολογίας ΑΠΘ)              ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Ελευθερία και ισότητα (προεδρία: Στέλλα Βλάχου, Μαρία Τέλλια)   12.00-12.20 Θρησκεία και φύλο (Ελένη Φώτου, Υπ. Δρ. Δικαστικής Ψυχολογίας, ΔΠΘ, Αντώνιος Κώστας, Δρ. Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σπυρίδων Κουτσούκης, Ιατροδικαστής) 12.20-12.40 Η ερωτική ελευθεριότητα ως πολιτική πρόκληση (Άννα-Μαρία Μαργαρίτη, Δρ. Γλωσσολογίας ΕΚΠΑ) 12.40-13.00 Ελευθερία και ισότητα στη διανομή: η επίδραση της τύχης στους Rawls και Dworkin (Φάνης Κρυστάλλης, LL.M University of Chicago, ΜΠΣ Δημοσίου Δικαίου, ΜΠΣ Φιλοσοφία του Δικαίου) 13.20-13.40 Η έννοια της ελευθερίας και της ισότητας  στον Αριστοτέλη και τον Κορνήλιο Καστοριάδη (Αναστασία Οικονόμου, Φιλόλογος, Δρ. Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ) 13.40-14.00 Θεωρίες ισότητας πόρων: Ισότητα και καθολική πρόσβαση (Κωνσταντίνος Αποστόλου, Υπ. Δρ. Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ) 14.00-14.20 Αριστοτέλους Πολιτικά: Η απουσία μεσαίου στρώματος ως αιτία των στάσεων στις πόλεις. Μέτρα επίλυσης του προβλήματος (Στυλιανή Μπάρτζου, Φιλόλογος- Αρχαιολόγος, Υπ. Δρ. Ιστορίας της Τέχνης ΑΠΘ)  

                 Ι Ε Ρ Α

Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Η 

16.30-17.00 ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ: Σεβ. Μητροπολίτης Φ.Ν.Θ. κ. Προκόπιος, Δήμαρχος Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κυριακή Πρασσά Διεθνείς σχέσεις και το διακρατικό σύστημα (προεδρία: Κωνσταντίνος Γεωργιάδης) 17.00-17.20 Ζώντας στη διαπολιτισμική Πόλη (Αντώνιος Χατζόπουλος, Άρχων Ιερομνήμων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Δρ. Μουσικολογίας, πρ. Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης) 17.20-17.40 Στενές επαφές τρίτου τύπου; H κουλτούρα στις Διεθνείς Σχέσεις (Κυριάκος Μικέλης, Λέκτορας Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) ΣΥΖΗΤΗΣΗ 18.00-18.30 Πολιτική θεωρία του διεθνούς συστήματος versus πολιτική θεολογία (Παναγιώτης Ήφαιστος, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων & Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς)

ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Ελευθερία και ισότητα (προεδρία: Χαράλαμπος Σπυρίδης)   19.00-19.20 Ο περιορισμός των ανισοτήτων στην υγεία: ένα ζήτημα ανάμεσα στην πολιτική και τη βιοηθική (Πολυχρόνης Βούλτσος, Επ. Καθηγητής Βιοηθικής ΑΠΘ) 19.30-20.00 Ελευθερία, εικόνα και τέχνη του βίου: Ξαναδιαβάζοντας τους Flusser και Κ ittler (Θεοφάνης Τάσης, Επ. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Freie Universität, Βερολίνο) 20.15-20.30 ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΡΟΣ – Παιδική & Μικτή Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Καβάλας, Ο Ύμνος της Αρετής (στίχοι: Αριστοτέλης, μελοποίηση: Θωμάς Βουγιουκλής)  & το τραγούδι Ο Σπίνος (μουσική διεύθυνση: Κατερίνα Κοψαχείλη)  

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ «σὺν Ἀθηνᾷ»  2ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  ΣΑΒΒΑΤΟ, 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016, ΚΑΒΑΛΑ  

Δ Η Μ Ο Τ Ι Κ Η  

Β Ι Β Λ Ι Ο Θ Η Κ Η  

Ι Ε Ρ Α  

Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Η 

Κλασική, νεότερη και σύγχρονη πολιτική θεωρία (προεδρία: Βάσω Βασιλειάδου, Ελένη Καραμπατζάκη) 10.00-10.20  Γίγνεσθαι, φιλοσοφία, ηθική: Μια οντολογία της απουσίας (Θάνος Γκαραγκούνης, International School of Paphos) 10.20-10.40 Τι είναι Πολιτική Φιλοσοφία; Η περίπτωση του Leo Strauss (Ηλίας Βαβούρας, Δρ. Φιλοσοφίας-Συγγραφέας) ΚΑΦΕΣ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ 11.00-11.20 Ανάμεσα στην ουτοπία και στον ρεπουμπλικανισμό: Το παράδειγμα του James Harrington (Κωνσταντίνος Γ. Κοτσιαρής, Υπ. Δρ. Φιλοσοφίας, Παν. Ιωαννίνων) 11.20-11.40 Πάθη και ανθρώπινη φύση στην πολιτική φιλοσοφία του Σπινόζα (Γιάννης Μαραμαθάς, Υπ. Δρ. Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ) ΚΑΦΕΣ - ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ 12.00-12.20 Νομιμοποίηση μέσω ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο έργο του Χάμπερμας (Νικόλαος Τσίρος, Αν. Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πάρεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους) 12.20-12.40 Αριστοτέλης, Χέγκελ και η σχολή του φυσικού δικαίου (Φίλιππος Παϊπέτης, Δρ. Φιλοσοφίας, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο) 12.40-13.00 Η Ανατομία των Πολιτευμάτων: από τον Αριστοτέλη στον 21ο Αιώνα (Ανδρέας Δ. Δαβαλάς, Δρ. Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Παν. Αιγαίου)  ΣΥΖΗΤΗΣΗ Πολιτική φιλοσοφία, τέχνη και διδακτική (προεδρία: Σωτηρία Τριαντάρη) 13.20-13.40 Οι Φιλέλληνες της Μιμίκας Κρανάκη ως κριτική της ιδεολογίας (Μαρίνα Γρηγοροπούλου, Δρ. Πανεπιστημίου Σορβόννης, Τμήμα Φιλολογίας Παν. Πελοποννήσου) 13.40-14.00 Θεωρία του σχολείου και πολυπολιτισμικότητα (Αθανάσιος Στογιαννίδης, Επ. Καθηγητής Σχολικής Παιδαγωγικής και Διδακτικής Μεθοδολογίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών, Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ) ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΓΕΥΜΑ – Μουσικό αφιέρωμα στο Κλέφτικο και το Ληστρικό Τραγούδι (στο παραλιακό εστιατόριο ΝΕΜΕΣΙΣ ) Οι ποιότητες της δημοκρατίας (προεδρία: Ηλίας Βαβούρας, Μαρίνα Γρηγοροπούλου,  Παναγιώτης Ήφαιστος)  16.00-16.20 Το πολιτικό σύστημα του Βελγίου και η συνεισφορά του στην εξέλιξη της δημοκρατίας (Σουζάνα Σεϊτανίδου, Πολιτικός Επιστήμονας) 16.20-16.40 Θεσμικά πολιτειακά στοιχεία της αρχαίας αθηναϊκής Δημοκρατίας (Ανάργυρος Δημητριάδης, Φιλόλογος, Διευθυντής ΙΓΕΛ ΑΞΙΟΝ Ξάνθης) 17.00-17.20 Απολίτικοι Πολίτες και (μετα)Δημοκρατία (Κατερίνα Καραγεώργου, Υπ. Δρ. Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο) 17.20-17.40 Σχεδιάζοντας την ηλεκτρονική άμεση δημοκρατία στην Ελλάδα του 21ου αιώνα (Παναγιώτης Κώτσιος, Δρ. Οικονομολογίας, Καθηγητής στο Perottis College της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής) ΣΥΖΗΤΗΣΗ 18.00-18.30 Ο πολιτικός ουμανισμός του Charles Taylor (Αγλαΐα Μελά, Επ. Καθηγήτρια Πολιτικών Επιστημών ΔΠΘ) 18.45-19.15 Η δημοκρατία,  υπό το πρίσμα  της  αντινομίας ατομισμός  και κοινοτισμός : ένα δισεπίλυτο θεώρημα (Αλεξάνδρα Δεληγιώργη, Καθηγήτρια Φιλοσοφίας ΑΠΘ) 19.30-20.00 Ο ρητορικός λόγος ως ποιοτικός παράγοντας ενός δημοκρατικού πολιτεύματος (Σωτηρία Τριαντάρη, Αν. Καθηγήτρια Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Γεώργιος Τζίμας, Εκπαιδευτικός Β΄θμιας. Υπ. Δρ. Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας) Πολιτική φιλοσοφία, τέχνη και διδακτική (προεδρία:  Κωνσταντίνος Γεωργιάδης) 20.15-20.45 Πυθαγόρειος αριθμολογική αξιολόγησις των Πολιτευμάτων και των μουσικών διαστημάτων (Χαράλαμπος Σπυρίδης, Καθηγητής Τμήματος Μουσικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν. Αθηνών & Κοσμήτωρ της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας) 21.00-21.20 Το τοπίο ως πολιτικός προσδιορισμός του τόπου: Νεότερες τοπιακές θεωρήσεις και νεωτερικά, αστικά πολιτικά ήθη (Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός, Καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Ε.Μ. Πολυτεχνείου) 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ «σὺν Ἀθηνᾷ»  2ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016, ΚΑΒΑΛΑ 

Δ Η Μ Ο Τ Ι Κ Η  

Β Ι Β Λ Ι Ο Θ Η Κ Η   

Ι Ε Ρ Α  

Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Η 

Αποτίμηση της συμβολής των κομμάτων στο νέο ελληνικό κράτος (προεδρία: Αγλαΐα Μελά, Διονύσιος Τσιριγώτης) 11.00-11.20 Είμαστε συνεχιστές των αρχαίων φιλοσόφων; (Γιάννης Δήμου, Γεωλόγος, Μέση Εκπαίδευση) 11.20-11.40 Ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα κατά τον 19ο αιώνα. Από τα ξενικά κόμματα στο δικομματισμό (Τηλέμαχος Καλομοίρης, Ιστορικός-Νομικός, Δρ. Ιστορίας ΑΠΘ) 11.40-12.00 Από την «Αριστοκρατία»  στην «Κωλλετοκρατία»- Κομματοκρατία. Μια κριτική αποτίμηση της ενδημικής παθογένειας του ελληνικού πολιτικού συστήματος (Διονύσιος Τσιριγώτης, Επ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πειραιώς) ΣΥΖΗΤΗΣΗ 12.10-12.30 Θεσμός: η φιλοσοφική διαπαιδαγώγηση των κυβερνώντων (Κατερίνα Χατζοπούλου, Δρ. Γλωσσολογίας University of Chicago, Καθηγήτρια New York College) 12.30-12.50 Η άμεση δημοκρατία και οι εχθροί της (Γιώργος Ν. Οικονόμου, Δρ. Φιλοσοφίας-Συγγραφέας) ΣΥΖΗΤΗΣΗ Πολιτική και ηθική φιλοσοφία (προεδρία:  Κωνσταντίνα Κατσαρού)   13.00-13.20 Ο σύγχρονος ρόλος της Εκπαίδευσης (Χαράλαμπος Μιχαηλίδης, New York College, Σύμβουλος Ακαδημαϊκής & Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας) 13.20-13.40 Το νόμιμο ταυτίζεται με το ηθικό; (Ελένη Καραμπατζάκη, Αν. Καθηγήτρια Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) 14.00-14.20 Άρχων και αρχόμενος στην πλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία: οι σχέσεις μεταξύ αρχόντων και αρχόμενων στην πλατωνική ιδανική πολιτεία και οι έννοιες αρετής και ευδαιμονίας στην αριστοτελική δημοκρατική πολιτεία (Ιωάννης Μποϊτσης, Υπ. Δρ. Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) 14.20-14.40 Η ποιότητα της δημοκρατίας μέσα στο σύνταγμα (Συμεών Μαυρίδης, Δρ. Κοινωνικής-Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης ΔΠΘ, Δικηγόρος, Μεταδιδακτορικός ερευνητής ΔΠΘ)   

Πολιτική φιλοσοφία και Θεολογία (προεδρία: Αλεξάνδρα Δεληγιώργη, Αθανάσιος Στογιαννίδης, Θεοφάνης Τάσης) 16.30-17.00 Παρουσίαση εκδόσεων Philosophia ancilla – Πρακτικά 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου Πολιτικής Φιλοσοφίας (Απρίλιος 2014, Καβάλα)  (επιμέλεια-παρουσίαση: Κωνσταντίνος Γεωργιάδης & Μαρίνα Γρηγοροπούλου) 17.00-17.20 Αρχαιοελληνική πόλις και Χριστιανισμός. Πολιτική φιλοσοφία και θρησκεία στον πρώιμο Hegel (Κοσμάς Ρασπίτσος, Δρ. Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Freiburg im Breisgau, Γερμανία) 17.20-17.40 Οι σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας στο ελληνικό κράτος (Ελένη Παλιούρα, Ασκούμενη Δικηγόρος, Μτπ. Φοιτήτρια Νομικής Αθηνών) ΣΥΖΗΤΗΣΗ 18.00-18.20 Theologia Civilis, ως «τὸ κύριον εἶναι τῆς πόλεως» (Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, Θεολόγος-Νομικός, Δρ. Δογματικής Θεολογίας) 18.20-18.40 Ελλήνων και Ρωμηών Ελεύθερη Δημοκρατική Κοινοπολιτεία: μία σύχγρονη πολιτειολογική πρόταση (Γιώργος Παύλος, Αν. Καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής ΔΠΘ) ΣΥΖΗΤΗΣΗ 19.00-19.20 Πολιτική και τέχνη στο Βυζάντιο: Το παράδειγμα της Ανάληψης του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Νικόλαος Τριβυζαδάκης, Δρ. Βυζαντινής Αρχαιολογίας, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών) 19.20-19.40 Θεολογία και Αυγουστίνος στην πολιτική σκέψη της Hannah Arendt (Σπύρος Μακρής, Επ. Καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) 

20.00-20.30 

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΛΗΞΗ:  Μικτή Χορωδία Συλλόγου Φίλων Μουσικής Ν. Καβάλας  Ο Ύμνος της Αρετής (στίχοι: Αριστοτέλης, μελοποίηση: Θωμάς Βουγιουκλής)  και άλλα άσματα (μουσική διεύθυνση: Μαρία Σγουρίδου) Βραβεύσεις χορηγών-απονομή Διαβεβαιώσεων Ελευθέριου Ανθρώπου και Μεγαλοπρεπούς  

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ «σὺν Ἀθηνᾷ»  2ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βαβούρας, Ηλίας, Δρ. Φιλοσοφίας-Συγγραφέας  Βούλτσος, Πολυχρόνης, Επ. Καθηγητής Βιοηθικής  Γεωργιάδης, Κωνσταντίνος, Θεολόγος-Νομικός, Δρ. Δογματικής Θεολογίας  Καραμπατζάκη, Ελένη, Αν. Καθηγήτρια Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Καργάκος, Σαράντος, Ιστορικός-Συγγραφέας  Κώστας, Αντώνης, Δρ. Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο  Οικονόμου, Γιώργος Ν., Δρ. Φιλοσοφίας-Συγγραφέας  Παπανίκου, Μαρία, Υπ. Δρ. Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο του Greenwich, Λονδίνο  Παύλος, Γιώργος, Αν. Καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής, ΔΠΘ  Στογιαννίδης, Θανάσης, Επ. Καθηγητής Σχολ. Παιδαγωγικής & Διδακτ. Μεθοδολογίας  του ΜτΘ, Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ. Τσιριγώτης, Διονύσης, Επ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πειραιώς  Φώτου, Ελένη, Υπ. Δρ. Δικαστικής Ψυχολογίας, ΔΠΘ  Χατζόπουλος, Αντώνιος, Άρχων Ιερομνήμων του Οικ. Πατριαρχείου Θεολόγος, Δρ. Μουσικολογίας, πρ. Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων    ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Αναγνώστου, Ματούλα  Βασιλειάδου, Βάσω  Ναλμπάντης, Δημήτρης  Ράδος, Αλέξανδρος  Χατζάτογλου, Ελένη  Χατζοπούλου, Κατερίνα    ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Χατζοπούλου, Κατερίνα (Πρόεδρος) Κατσαρού, Κωνσταντίνα (Αντιπρόεδρος) Βλάχου, Στέλλα (Γεν. Γραμματέας) Αναγνώστου, Ματούλα (Ταμίας) Βασιλειάδου, Βάσω (Φιλοσοφία Αιρετών) Τέλλια, Μαρία (Φιλοσοφία Παιδιών) Χατζάτογλου, Νένα (Δημοσίων Σχέσεων & ΜΜΕ) ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Τηλ:  6946-522-288, 6948-210-296  

E-mail:                philosophia.ancilla@gmail.com Ταχ. Διευθ.: 7ης Μεραρχίας 1, Καβάλα 65403 Ιστοσελίδα:      synathena.gr/political-philosophy 

  ΧΩΡΟΙ    Πρωινές συνεδρίες: Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας (Κασσάνδρου 6, Καβάλα)    Απογευματινές συνεδρίες: Αίθουσα Ι. Μητροπόλεως Καβάλας (Παλαιολόγου & Μητροπόλεως, Καβάλα)  Συνεδριακό γεύμα (19/11, 2-4 μ.μ.): εστιατόριο ‘Νέμεσις’, Εθνικής Αντιστάσ

Σαν σήμερα..

Στις 3 Νοεμβρίου 1844, χάρη στον  Άγιο Γεώργιο διαφυλάχτηκε από την του πυρός απειλή  η ιστορική  Χώρα  των Θεραπείων της Μητροπόλεως  Δέρκων,  ακριβώς κατά   την ημέρα που εορτάζονται τα εγκαίνια του παλαιοχριστιανικού Ναού   του Αγίου στη Λήδα της Παλαιστίνης,    πατρίδας  της μητέρας του Αγίου.  Ο Άγιος Γεώργιος, ο  των αιχμαλώτων ελευθερωτής και των πτωχών υπερασπιστής, κατά την ταραγμένη εκείνη ημέρα  διέσωσε θαυματουργικά εκ του πυρός την μικρή και πτωχή τότε κοινότητα των Θεραπείων, εμφανιζόμενος έφιππος εντός της αγοράς, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής. Με λαμπρότητα έκτοτε    τιμάται το γεγονός αυτό  στην  Ι.Μητρόπολη Δέρκων, όπου στον Μητροπολιτικό Ναό  μετά την Θ.Λειτουργία, ακολουθεί λιτάνευση της ιεράς του εικόνος.  Μετά την πάροδο ενός και πλέον  αιώνος  από το ως άνω  θαύμα, το 1958,  ο ομώνυμος Μητροπολιτικός μέχρι τότε Ναός του στα Θεραπειά  κατεδαφίστηκε  τη επεμβάσει των τότε Αρχών  και την θέση του   έλαβε ο παρακείμενος Ναός της Αγίας Παρασκευής.  Τιμάται έκτοτε η επέτειος αυτή στον νυν Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας  Παρασκευής. Ο Άγιος Γεώργιος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το Συναξάρι του (23 Απριλίου),  μαρτύρησε δια ξίφους, με τον ίδιο τρόπο που  θανάτωνε τους εχθρούς στις μάχες:  Ἐχθροὺς ὁ τέμνων Γεώργιος ἐν μάχαις, Ἑκὼν παρ' ἐχθρῶν τέμνεται διὰ ξίφους.

Αντ. Χατζόπουλος, 3/11/2016

   

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΕΙΩΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΑ

Συμπληρώνονται εφέτος, 123 έτη από την έναρξη λειτουργίας του Ζωγραφείου Γυμνασίου,  το 1893, και 124  έτη  από την έκδοση  του ιδρυτικού πατριαρχικού και συνοδικού συγιλλιώδους γράμματος (Μάιος 1892) επί φιλοπρόοδου Πατριάρχου Νεοφύτου του Ζ’, με βάση το οποίο ιδρύθηκε το Ζωγράφειο. Η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως έχει να επιδείξει μεγάλες  μορφές Πατριαρχών και Μητροπολιτών, αλλά και λαϊκών, οι οποίοι  σε χαλεπούς καιρούς έδωσαν στην νεολαία την δυνατότητα να φύγει από το σκότος της αμαθείας και «έτσι  να λάμψει  στις καρδιές όλων των μαθητών το φώς του Χριστού», όπως ακριβώς χαρακτηριστικά αναφέρει και η ευχή του σχολικού Αγιασμού. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, σεπτή πατριαρχική αδεία, ετέλεσε την Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016,  στον ιστορικό Ιερό Καθεδρικό Ναό της Παναγίας του Πέραν  τον καθιερωμένο Αγιασμό, επί τη ενάρξει  των μαθημάτων στο Ζωγράφειο Σχολείο, συμπαραστατούμενος υπό του ιερατικώς Προϊσταμένου του  Ναού Πρεσβ. Δημητρίου Μαγιόγλου.   Παρέστησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες,  διδάσκοντες, ο Διευθυντής και ο Υποδιευθυντής, ο Πρόεδρος της μεγαλωνύμου Κοινότητας Σταυροδρομίου,  παλαιοί απόφοιτοι και φίλοι του  Σχολείου και γονείς μαθητών. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας, απόφοιτος  και ο ίδιος  του γυμνασιακού Τμήματος της Σχολής, στην εμπνευσμένη προσλαλιά  του αναφέρθηκε  στην αξία που έχει η Παιδεία για τον άνθρωπο, αλλά  στην σημασία της Παιδείας με αξίες, χριστιανικές και ορθόδοξες. (Ο λόγος του δημοσιεύεται στην συνέχεια). Μετά το πέρας του Αγιασμού οι 50 μαθητές και μαθήτριες του Ζωγραφείου, που κρατούσαν 123 μπαλόνια και  ο Διευθυντής με ένα λευκό περιστέρι στα χέρια, τα απελευθέρωσαν στον προαύλιο χώρο, στον υπεράνω της Παναγίας ουρανό, κηρύττοντας  έτσι την έναρξη του νέου σχολικού έτους. Εν κατακλείδι ακολούθησε κέρασμα της  φιλόξενης Εφοροεπιτροπής του Πέραν.

Α.Χατζόπουλος, 22/9/2016

ΘΕΡΙΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ

                  ΘΕΡΙΝΕΣ  ΜΝΗΜΕΣ ΑΓΙΩΝ  ΣΤΗΝ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΕΡΚΩΝ           

  Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι   Άγιοι  12 Απόστολοι,

 η Αγία   Κυριακή, η  Αγία  Παρασκευή  και ο  Άγιος  Παντελεήμων

Στην ιστορική Μητρόπολή μας, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την   Πεντηκοστή  μέχρι την έναρξη της περιόδου του Δεκαπενταύγουστου έχουμε την ευλογία και την χαρά να  εορτάζουμε και να συνεορτάζουμε  ιερές μνήμες Αγίων των Συναξαρίων Ιουνίου και Ιουλίου.  Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι  Άγιοι  12 Απόστολοι, η Αγία   Κυριακή, η  Αγία  Παρασκευή  και ο  Άγιος  Παντελεήμων μας ευλογούν και μεσιτεύουν για να έχουμε τον αγιασμό και τον φωτισμό του Κυρίου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος

Η δεξιά χείρ  του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου με τον αντίχειρα και τον παράμεσο δάχτυλο σε σχήμα ευλογίας, αλλά και μέρος της τίμιας κάρας του  σώζονται  στο Μουσείο Τόπκαπι της Πόλης, παρά την θάλασσα του Μαρμαρά, στην αρχή του Βοσπόρου και όπως είναι φυσικό  για μας τους Ορθοδόξους έχουν ανεκτίμητη αξία. Αλλά και για τους Μουσουλμάνους συντοπίτες μας, καθότι θεωρείται Προφήτης και πρόσωπο ιερό.  Είναι τα μοναδικά ιερά Λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου,  που σώζονται στην Πόλη μας και από εκεί όπου βρίσκονται, στη θέση της παλαιάς Ακροπόλεως του Βυζαντίου,  μας δίδουν την ευλογία του Αγίου. Ένας   μόνον  ιερός Ναός στην Βασιλεύουσα τιμάται  στο Γενέθλιό  του.  Είναι ο Ναός του Αγίου Ιωάννου στην Νέα Συνοικία του Βοσπόρου (YENİMAHALLE)  της Ιεράς Μητροπόλεως Δέρκων, στην θρακική ακτή του Βοσπόρου, όπου με κατάνυξη ιερά και αρμόζουσα στον μείζονα τον Προφητών  Άγιο τιμήθηκε στις 24 Ιουνίου η επέτειος  της Γεννήσεώς του με πανηγυρική αρχιερατική θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας, που τελέστηκε  προεξάρχοντος του Σεβ. Ποιμενάρχου  Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου. Στο νάρθηκα του Ναού η ανθοστολισμένη ιστορική εικόνα του, αλλά και το Αγίασμά του που βρίσκεται  στην κρύπτη του Ναού αποτελούν  σημεία ιερά  προσκύνησης, κατάνυξης και προσευχής. Ικανοί πιστοί από την Πόλη    προσήλθαν στην ακριτική μας  Κοινότητα   για να προσευχηθούν και να λάβουν την χάρη του  λαοφιλούς στο χριστιανικό κόσμο Αγίου, καθότι εκατομμύρια πιστοί  χριστιανοί  φέρουν το άγιο όνομά του.  Ο τιμώμενος Άγιος Ιωάννης  δίδει  πλούσια την χάρη του στους πιστούς, οι οποίοι ποτίστηκαν με τα ιερά νάματα της πίστεώς μας. Στη  δεξίωση που ακολούθησε συμμετείχε όλο   το εκκλησίασμα, το οποίο  στηρίζει με την παρουσία του την ακριτική αυτή Κοινότητα της Μητροπόλεώς μας. (ο λόγος του Ποιμενάρχου μας δημοσιεύεται στη συνέχεια).  Την αυτή ημέρα της 24^ης Ιουνίου,  το απόγευμα, στο φερώνυμο  ναίδριο του Αγιάσματός του, που είναι λαξευτό σε βράχο, στην Κοινότητα Θεραπείων  τελέστηκε η ιερά Παράκλησις του Αγίου Ιωάννου του  Βαπτιστού. Το Αγίασμα αυτό βρίσκεται  σε μικρή απόσταση   από τον νυν Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής, αλλά  και από τον χώρο του πάλαι ποτέ μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Γεωργίου,  που είχε κατεδαφιστεί  τη επεμβάσει των αρχών το 1957.  Σύμφωνα με την υπάρχουσα επιγραφή  το Αγίασμα  κτίστηκε το 1864, ανακαινίστηκε όμως με συνδρομή πιστών Ρωμηών.  Τα περισσότερα αγιάσματα της Πόλης, όπως μαρτυρούν οι ιστορικές πηγές, είναι της βυζαντινής περιόδου. Αποτελούν περίτρανη απόδειξη της  πίστης της πολίτικης χριστιανοσύνης, ή οποία άντεξε στο χρόνο, μετά από κακουχίες και πιέσεις των χαλεπών καιρών  και τώρα  φροντίζει  και συντηρεί όλα τα ιερά σκηνώματα της Ορθοδοξίας στην Πόλη των πατέρων μας.  Την  ιερά Παράκληση του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου  και την  αρτοκλασία στο πανηγυρίζον τούτο γραφικό Ιερό Αγίασμα του Γενεθλίου του Προδρόμου τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας μετά του  εφημερίου του Μητροπολιτικού Ναού π. Αδαμαντίου Κοκκινάκη. Οι πιστοί της περιοχής  είχαν την δυνατότητα να προσευχηθούν και πάλι κατά την μνήμη του Αγίου και να ανάψουν τα κανδήλια του Αγιάσματος. Μετά  την Απόλυση  ο Δεσπότης μας διένειμε τον ευλογημένο άρτο, ευλόγησε  τα κεράσματα προσφορά της ενορίτισσας  Μαρίας Βλαχοπούλου  προς όλους τους προσελθόντας στον ιερό χώρο.

Οι Άγιοι  Απόστολοι

Μεγαλοπρεπώς τιμάται κάθε χρόνο η Σύναξις των Αγίων Αποστόλων[1] στην Μητρόπολή μας. Η εορτή αυτή είναι μεν  αφ΄ εαυτής εξαιρετικά σημαντική, λόγω του γεγονότος ότι είναι από τις μεγάλες  εορτές της Ορθοδοξίας,  των οποίων προηγείται νηστεία, όπως αυτή του Πάσχα, των Χριστουγέννων και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, προσλαμβάνει όμως και μία άλλη διάσταση καθότι κατά την ημέρα αυτή άγει τα ονομαστήριά του ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης κ. Απόστολος.  Την παραμονή   της εορτής ταύτης, ημέρα  της 29^ης Ιουνίου, η Εκκλησία τίμησε τους πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο   και ο εορτασμός τους συνεχίζεται κατά το τυπικό της Εκκλησίας και την 30ή Ιουνίου, όπου αρκετοί ύμνοι είναι αφιερωμένοι στους πρωτοκορυφαίους.  Στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής στα Θεραπειά   με την παρουσία και  ευλογία   ιερών λειψάνων των  Αποστόλων τελέστηκε  το εσπέρας  της 29^ης Ιουνίου και μέχρι το μεσονύχτιο, με εκκλησιαστική κατάνυξη και μεγαλοπρέπεια η καθιερωμένη ιερά Αγρυπνία, κατά την οποία χοροστάτησε ο εορτάζων ακάματος ποιμενάρχης  Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, συμπαραστατούμενος από κωνσταντινουπολίτες και αγιορείτες κληρικούς. Είναι  γεγονός   η αναβίωση των ιερών αγρυπνιών  στην Πόλη και ειδικά στη Μητρόπολή μας, όπου  η μακραίωνη  αυτή παράδοση   είχε ατονίσει  γενικά στους Ναούς της Πόλης από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, λόγω των περιστάσεων. Το πρωί της   κυριώνυμου  ημέρας  με λειτουργό τον εορτάζοντα Ποιμενάρχη Σεβ. κ. Απόστολο τελέστηκε  πανηγυρική θεία Λειτουργία της Εορτής,  κατά την οποία την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη εκπροσώπησε ο Σεβ. Μητροπολίτης  Συνάδων κ. Διονύσιος, ενώ στο Ιερό Βήμα συμπροσευχήθηκαν οι Σεβ. Μητροπολίτες   Νικαίας Κωνσταντίνος,  Προύσης Ελπιδοφόρος, Σηλυβρίας Μάξιμος και Κυδωνιών Αθηναγόρας.   Τον Γέροντα συνεχάρη με σύντομη προσλαλιά εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριάρχου ο εκπρόσωπός του Σεβ. κ. Διονύσιος. Ο Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος  με την αντιφώνησή του  ευχαρίστησε τον εκπρόσωπο της Α.Θ.Π., αλλά και  το πολυπληθές εκκλησίασμα που προσήλθε στον ιερό ναό, κατά τους εορτασμούς, αναφερόμενος ενδελεχώς στους εορτάζοντας Αγίους Αποστόλους και την σύνδεσή τους με το σήμερα.( Ο λόγος του δημοσιεύεται στη συνέχεια).  Στις παραπάνω ακολουθίες έψαλαν χορωδιακά ιεροψάλτες της Μητροπόλως Δέρκων,   οι οποίοι απέδωσαν,  συν τοις άλλοις, αργά μουσικά μέλη, όπως   Κεκραγάρια,   Πολυέλαιο,   Πασαπνοάρια, κ.ά. Ο εορτάζων Ποιμενάρχης Σεβ. Γέρων κ. Απόστολος, τέλος,   παρέθεσε πλούσιο γεύμα στον κήπο του Ναού  προς όλους  τους προσελθόντας, δεχόμενος τις ευχές και την αγάπη του ποιμνίου.

ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

                                                            ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΙΡΕΤΣΜΠΟΥΡΝΟΥ

                                                                 (Φωτογραφίες Ηλία Κουλουρίδη)

Αγία Κυριακή   

Δυο σημαντικές  Αγίες της εποχής των διωγμών   του αρχεγόνου Χριστιανισμού, η Αγία Κυριακή (3^ος αιώνας),  και η Αγία Παρασκευή (2^ος αιώνας)  τυγχάνουν ιδιαίτερης ευλάβειας και προσκύνησης  από τους πιστούς της Μητροπόλεως Δέρκων: στις δύο όμορες Κοινότητες των Θεραπείων και του Βαθυρρύακος  οι αντίστοιχοι ενοριακοί ναοί (στα Θεραπειά  είναι ο Μητροπολιτικός) είναι αφιερωμένοι στην  Αγία  Παρασκευή, δύο δε ιερά Αγιάσματα είναι αφιερωμένα στην Αγία Κυριακή. Αμφότεροι δε οι ιεροί Ναοί της Αγίας Παρασκευής  έχουν και  ιερά Αγιάσματα αφιερωμένα στην Αγία Παρασκευή. Κατά την παραμονή της ημέρας της εορτής της δημοφιλούς Αγίας της εποχής των διωγμών, της Αγίας Κυριακής (3^ος αι. μ.Χ.), στις 6 Ιουλίου 2016 στο  φερώνυμο γραφικό Αγίασμά της, που βρίσκεται στην περιοχή Κιρέτσμπουρνου, στην παραλία του Βοσπόρου, μεταξύ Θεραπειών και Βαθυρρύακος, τελέστηκε υπαίθριος   αρχιερατικός Μέγας Εσπερινός της Αγίας Κυριακής μετ’ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου. Στο   Αγίασμα  του Κιρέτσμπουρνου προσήλθαν δεκάδες πιστοί από την περιοχή και από άλλες περιοχές της Πόλης που τρέφουν  αγάπη και σεβασμό προς την Αγία. Οι ενορίτες  Κωνσταντίνος και η Δέσποινα Διακρούση φροντίζουν και συντηρούν καθ΄ όλο το έτος το ιερό τούτο σκήνωμα.   Την δε κυριώνυμο  ημέρα της εορτής στο   Αγίασμα της Αγίας Κυριακής του βουνού των Θεραπειών, κάτω από την σκιά υπεραιωνόβιου πλατάνου,  τελέστηκε πανηγυρική ημιυπαίθρια θεία Λειτουργία  μετ’ αρτοκλασίας χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας. Τον θείο λόγο εκήρυξε προτροπή του Σεβασμιωτάτου ο υπό της Μητροπόλεως φιλοξενούμενος π. Γεώργιος Λαδουκάκης εκ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης. Δεκάδες πιστοί εκκλησιάστηκαν και φέτος λαμβάνοντας την πνευματική τροφή της Αγίας μας Εκκλησίας, ενώ για την υλική μερίμνησε και εφἐτος  το ζεύγος Γεωργίου  και Μάρθας Σαμπουντζή, προσφέροντας πλούσια εδέσματα στους πιστούς. Ας σημειωθεί ότι οι ίδιοι συντηρούν καθ’ ὀλο το έτος το εκκλησάκι-Αγίασμα  και τον περιβάλλοντα χώρο του, ο οποίος κάθε χρόνο γίνεται καλύτερος.  Το Αγίασμα της Αγίας Κυριακής των Θεραπειών σύμφωνα με μαρτυρίες των πιστών της περιοχής υπήρξε επί πολλούς αιώνες επίκεντρο  ετήσιας πανηγύρεως κατά την μνήμη της Αγίας Κυριακής και προσέρχονταν σ’ αυτό  χιλιάδες πιστοί από όλες τις περιοχές της Πόλης. Πρόσβαση υπήρχε και από θαλάσσης, με βάρκες,  οι οποίες μέσω ενός παρακείμενου ρύακος προσέγγιζαν το γραφικό εκκλησάκι. Εδώ και πέντε χρόνια τολμώ να πω ότι αναβιώνει και πάλι η εορτή αυτή με Λειτουργίες την ημέρα της εορτής της Αγίας και με την λίαν σημαντική αρωγή  των πιστών  και φυσικά με την ευλογία και την προτροπή  του Σεβασμιωτάτου. 

Αγία Παρασκευή

Η μνήμη της πολιούχου του Μητροπολιτικού Ναού  Αγίας Παρασκευής εορτάστηκε με ξεχωριστή λαμπρότητα την 26^η Ιουλίου 2016. Η ομογένεια της Νέας Ρώμης της Κωνσταντινουπόλεως  τιμά  με σεβασμό την οσιοπαρθενομάρτυρα της Ρώμης   Αγία Παρασκευή που έζησε και μαρτύρησε στη  Ρώμη, κατά την εποχή του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου κατά τον 2^ο αιώνα.  Στην Πόλη μας πολλοί Ναοί και Αγιάσματα τιμώνται στο άγιο όνομά της. Ο Ναός της Αγίας Παρασκευής Θεραπειών είναι κτισμένος πάνω σε προϋπάρχοντα βυζαντινό ναό, όπως μαρτυρούν τα κιονόκρανα που σώζονται, καθώς και οι μαρμάρινες βάσεις του εσταυρωμένου στο ιερὀ Βήμα. Οι πιστοί  προσερχόμενοι  στις ακολουθίες  ζητούν την χάρη του Θεού και την μεσιτεία  της,  ιδιαιτέρως κατά την  ημέρα  του εορτασμού της ετήσιας μνήμης της. Αφ’ εσπέρας τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Θεοφιλ. Επισκόπου  Αλικαρνασσού κ. Αδριανού με συμμετοχή κληρικών της Μητροπόλεως και πλήθους προσκυνητών, από την Πόλη.    Ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, που λειτούργησε  την κυριώνυμο ημέρα  της εορτής, ευλόγησε τους πιστούς, κήρυξε τον θείο λόγο. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας εκκλησιασθείς εν τω Ιερώ, κατά την ημέρα ταύτη,  προσφώνησε  καταλλήλως τον φιλοξενούμενο Αρχιερέα  ευχόμενος προς όλους την ευλογίαν του Θεού και τη μεσιτεία της Αγίας Παρασκευής. Αντιφωνών ο φιλοξενούμενος Αρχιερεύς  εν κατακλείδι, ευχαρίστησε τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας  ευχόμενος υγεία και την ευλογία Θεού. Ικανοποιητική υπήρξε η συμμετοχή των πιστών  εκ της Πόλεως. Μετά την λήξη των  πανηγυρικών ακολουθιών της Αγίας Παρασκευής,  κατά την παραμονή και κατά την εόρτιο ημέρα,   παρατέθηκαν  δεξιώσεις   στις  οποίες συμμετείχε όλο το εκκλησίασμα.

Άγιος Παντελεήμων 

Ο Σεβασμιότατος Ποιμενάρχης μας  τιμώντας την μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος και ιαματικού  Παντελεήμονος και εις ανάμνησιν των ιερών Ακολουθιών που τελούνταν πάλαι ποτέ στο καταστραφέν Αγίασμα στην περιοχή Ατάκιοι της Μητροπόλεως Δέρκων, χοροστάτησε κατά την Θεία   Λειτουργία στον Ναό του Αγίου Γεωργίου Μακροχωρίου   (το έβδομον του Βυζαντίου), όπου εψάλη και η ιερά Παράκλησις του Αγίου.  

δρ Αντώνιος Χατζόπουλος, 31 Ιούλιου  2016

---

[1] Σύμφωνα με τον «Συναξαριστή» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, οι άγιοι Απόστολοι περάτωσαν την αποστολή τους ως εξής:

Οι πρωτοκορυφαίοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν στη Ρώμη , ο πρώτος με σταυρικό θάνατο, με την κεφαλή του προς τη γη, και ο δεύτερος με αποκεφαλισμό.

Ο άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος μαρτύρησε στην Πάτρα, σε σταυρό με σχήμα Χ.

Ο άγιος Ιάκωβος, ο αδελφός του αγίου Ιωάννου, θανατώθ¬ηκε, πρώτος από όλους τους Αποστόλους, από τον Ηρώδη τον Αγρίππα με αποκεφαλισμό στα Ιεροσόλυμα.

Ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής εξορίσθηκε στην Πάτμο και τελικά πέθανε στην Έφεσο.

Ο άγιος Φίλιππος σταυρώθηκε στην Ιεράπολη της Συρίας.

Ο άγιος Θωμάς τρυπήθηκε με ακόντια και λόγχες στη χώρα των Ινδών και παρέδωσε εκεί την ψυχή του.

Ο άγιος Βαρθολομαίος σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη της Ινδίας.

Ο άγιος Ματθαίος μαρτύρησε διά λιθοβολισμού και πυρός στην Ιεράπολη της Συρίας.

Ο άγιος Ιάκωβος ο του Αλφαίου περάτωσε το αποστολικό έργο του κρεμασμένος σ’ ένα σταυρό.

Ο άγιος Σίμων ο Ζηλωτής και Κανανίτης παρέδωσε το πνεύμα του καρφωμένος σ’ ένα σταυρό στη Μαυριτανία της Αφρικής.

Ο άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος θανατώθηκε με τόξα στη Μεσοποταμία κρεμασμένος σ’ ένα δέντρο.

Τέλος, ο άγιος Ματθίας, που πήρε τη θέση του προδότη Ιούδα, παρέδωσε την ψυχή του με φρικτά βασανιστήρια στην Αιθιοπία.

Μήνυμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας

  Μήνυμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Ορθόδοξο λαό και κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως:

Ὑμνοῦμε καί δοξολογοῦμε τόν Θεό τῶν «οἰκτιρμῶν καὶ πάσης παρακλήσεως», διότι μᾶς ἀξίωσε νά συνέλθουμε τήν ἑβδομάδα τῆς Πεντηκοστῆς (18-26 Ἰουνίου 2016) στήν Κρήτη, ὅπου ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί ὁ μαθητής του Τίτος κήρυξαν τό Εὐαγγέλιο στά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Εὐχαριστοῦμε τόν ἐν Τριάδι Θεό, διότι εὐδόκησε νά περατώσουμε μέ ὁμοψυχία τίς ἐργασίες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ὁποία συγκάλεσε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, μέ τήν ὁμόφρονη γνώμη τῶν Προκαθημένων τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν.

Ἀκολουθώντας πιστά τό παράδειγμα τῶν Ἀποστόλων καί τῶν θεοφόρων Πατέρων μελετήσαμε καί πάλιν τό Εὐαγγέλιο τῆς ἐλευθερίας «ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» (Γαλ. 5:1). Θεμέλιο τῶν θεολογικῶν μας ἀναζητήσεων ὑπῆρξε ἡ βεβαιότητα ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν ζεῖ γιά τόν ἑαυτό της. Μεταδίδει τή μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου τῆς χάριτος καί τῆς ἀληθείας καί προσφέρει σέ ὅλη τήν οἰκουμένη τά δῶρα τοῦ Θεοῦ: τήν ἀγάπη, τήν εἰρήνη, τήν δικαιοσύνη, τήν καταλλαγή, τήν δύναμη τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως καί τήν προσδοκία τῆς αἰωνιότητος.

1) Βασική προτεραιότητα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ὑπῆρξε ἡ διακήρυξη τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Στηριγμένη στή θεία Εὐχαριστία καί τήν Ἀποστολική Διαδοχή τῶν Ἐπισκόπων, ἡ ὑφισταμένη ἑνότητα εἶναι ἀνάγκη νά ἐνισχύεται καί νά φέρνει νέους καρπούς. Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία εἶναι Θεανθρώπινη κοινωνία, πρόγευση καί βίωση τῶν Ἐσχάτων ἐντός τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ὡς μία διαρκής Πεντηκοστή εἶναι ἀσίγαστη προφητική φωνή, παρουσία καί μαρτυρία τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης. Πιστή στήν ὁμόφωνη Ἀποστολική Παράδοση καί μυστηριακή ἐμπειρία ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποτελεῖ τήν αὐθεντική συνέχεια τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁμολογεῖται στό Σύμβολο τῆς Πίστεως καί ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τή διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία μας βιώνει τό μυστήριο τῆς θείας Οἰκονομίας στή μυστηριακή της ζωή μέ ἐπίκεντρο τή θεία Εὐχαριστία.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐκφράζει τήν ἑνότητα καί καθολικότητά της ἐν Συνόδῳ. Ἡ συνοδικότητα διαπνέει τήν ὀργάνωση, τόν τρόπο πού λαμβάνονται οἱ ἀποφάσεις καί καθορίζεται ἡ πορεία της. Οἱ Ὀρθόδοξες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες δέν ἀποτελοῦν συνομοσπονδία Ἐκκλησιῶν ἀλλά τήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Κάθε τοπική Ἐκκλησία, προσφέρουσα τήν θεία Εὐχαριστία, εἶναι ἡ ἐν τόπῳ παρουσία καί φανέρωση τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ὡς πρός τήν Ὀρθόδοξο Διασπορά στίς διάφορες χῶρες τῆς ὑφηλίου, ἀπεφασίσθη νά συνεχισθεῖ ἡ λειτουργία Ἐπισκοπικῶν Συνελεύσεων μέχρι τήν ἐφαρμογή τῆς κανονικῆς ἀκριβείας. Αὐτές ἀπαρτίζονται ἀπό τούς κανονικούς ἐπισκόπους, πού ὁρίζονται ἀπό τήν κάθε Αὐτοκέφαλο Ἐκκλησία, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νά ὑπάγονται σ’ αὐτήν. Ἡ συνεπής λειτουργία τῶν Ἐπισκοπικῶν Συνελεύσεων ἐγγυᾶται τόν σεβασμό τῆς Ὀρθοδόξου ἀρχῆς τῆς συνοδικότητος.

Κατά τίς ἐργασίες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἐτονίσθη ἡ σημασία τῶν Συνάξεων τῶν Προκαθημένων πού ἔχουν πραγματοποιηθεῖ καί διατυπώθηκε ἡ πρόταση ἡ Ἁγία και Μεγάλη Σύνοδος νά καταστεῖ ἐπαναλαμβανόμενος Θεσμός.

2) Μετέχοντες στή Θεία Εὐχαριστία καί δεόμενοι ὑπέρ τῆς οἰκουμένης ὀφείλουμε νά συνεχίσουμε τή λειτουργία μετά τή Θεία Λειτουργία καί νά δίδουμε τή μαρτυρία τῆς πίστεως πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, συμφώνως πρός τή σαφή ἐντολή τοῦ Κυρίου πρό τῆς Ἀναλήψεώς Του: «καί ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἰερουσαλήμ καί ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καί Σαμαρείᾳ καί ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» (Πράξ. 1:8). Ὁ ἐπανευαγγελισμός τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ στίς σύγχρονες ἐκκοσμικευμένες κοινωνίες καί ὁ εὐαγγελισμός ἐκείνων πού ἀκόμη δέν ἔχουν γνωρίσει τόν Χριστό ἀποτελοῦν ἀδιάλειπτο χρέος τῆς Ἐκκλησίας.

3) Ἡ Ἐκκλησία μας ἀνταποκρινομένη στό χρέος νά μαρτυρεῖ τήν ἀλήθεια καί τήν ἀποστολική της πίστη, ἀποδίδει μεγάλη σημασία στόν διάλογο κυρίως μέ τούς ἑτεροδόξους Χριστιανούς. Μέ τόν τρόπο αὐτό καί ὁ λοιπός χριστιανικός κόσμος γνωρίζει ἀκριβέστερα τή γνησιότητα τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, τήν ἀξία τῆς πατερικῆς διδασκαλίας, τή λειτουργική ἐμπειρία καί τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων. Οἱ διάλογοι πού διεξάγει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν σημαίνουν ποτέ συμβιβασμό σέ ζητήματα πίστεως.

4) Οἱ ἐκρήξεις φονταμενταλισμοῦ πού παρατηροῦνται στούς κόλπους διαφόρων θρησκειῶν ἀποτελοῦν ἔκφραση νοσηρῆς θρησκευτικότητος. Ὁ νηφάλιος διαθρησκειακός διάλογος συμβάλλει σημαντικά στήν προώθηση τῆς ἀμοιβαίας ἐμπιστοσύνης, τῆς ειρήνης καί τῆς καταλλαγῆς. Τό λάδι τοῦ θρησκευτικοῦ βιώματος πρέπει νά χρησιμοποιεῖται γιά νά ἐπουλώνει πληγές καί ὄχι γιά νά ἀναζωπυρώνει τή φωτιά τῶν πολεμικῶν συρράξεων. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καταδικάζει ἀπεριφράστως τήν ἐπέκταση τῆς πολεμικῆς βίας, τούς διωγμούς, τήν ἐκδίωξη καί δολοφονία μελῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων, τόν ἐξαναγκασμό γιά τήν ἀλλαγή τῆς θρησκευτικῆς πίστεως, τήν ἐμπορία προσφύγων, τίς ἀπαγωγές, τά βασανιστήρια, τίς εἰδεχθεῖς ἐκτελέσεις. Καταγγέλλει τήν καταστροφή ναῶν, θρησκευτικῶν συμβόλων καί μνημείων πολιτισμοῦ. Ὅλως ἰδιαιτέρως ἐκφράζει τήν ἀγωνία της γιά τήν κατάσταση τῶν Χριστιανῶν καί ὅλων τῶν διωκομένων μειονοτήτων στή Μέση Ἀνατολή καί ἀλλαχοῦ. Ἀπευθύνει ἔκκληση πρός τήν παγκόσμια κοινότητα γιά τήν προστασία τῶν γηγενῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν ἄλλων Χριστιανῶν, καθώς καί ὅλων τῶν πληθυσμῶν τῆς περιοχῆς, πού ἔχουν ἀπαράβατο δικαίωμα νά παραμείνουν στήν πατρίδα τους ὡς ἰσότιμοι πολίτες. Ἡ Σύνοδός μας καλεῖ ὅλους τούς ἐμπλεκομένους νά καταβάλουν χωρίς καθυστέρηση συστηματικές προσπάθειες γιά τήν κατάπαυση τῶν πολεμικῶν συρράξεων στή Μέση Ἀνατολή καί ὅπου ἐξακολουθοῦν οἱ πολεμικές συγκρούσεις, καί τόν ἐπαναπατρισμό τῶν ἐκδιωχθέντων.

Ὅλως ἰδιαιτέρως ἀπευθύνουμε ἔκκληση στούς ἰσχυρούς τῆς γῆς γιά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης στίς χῶρες προελεύσεως τῶν προσφύγων. Προτρέπουμε τίς πολιτικές ἀρχές, τούς πολίτες καί τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς στίς χῶρες πού καταφεύγουν οἱ ἐξουθενωμένοι πρόσφυγες, νά συνεχίσουν νά προσφέρουν ἀπό τό περίσσευμα καί ἀπό τό ὑστέρημα τῶν δυνατοτήτων τους.

5) Ἡ σύγχρονη ἐκκοσμίκευση ἐπιδιώκει τήν αὐτονόμηση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Χριστό καί τήν πνευματική ἐπιρροή της Ἐκκλησίας, τήν ὁποία ταυτίζει αὐθαιρέτως μέ τόν συντηρητισμό. Ὁ Δυτικός ὅμως πολιτισμός φέρει ἀνεξίτηλη τή σφραγίδα τῆς διαχρονικῆς συμβολῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐπιπλέον, ἡ Ἐκκλησία ἀναδεικνύει τή σωτηριώδη σημασία τοῦ Θεανθρώπου καί τοῦ Σώματός Του, ὡς τόπο καί τρόπο τῆς ζωῆς ἐν ἐλευθερίᾳ.

6) Στή σύγχρονη προσέγγιση τοῦ γάμου, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀκατάλυτη ἀγαπητική σχέση ἀνδρός καί γυναικός «μυστήριον μέγα … εἰς Χριστόν καί εἰς τήν ἐκκλησίαν». Ὁμοίως ἀποκαλεῖ «ἐκκλησίαν μικράν» τήν οἰκογένεια, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπό τόν γάμο καί ἀποτελεῖ τή μόνη ἐγγύηση γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν.

Ἡ Ἐκκλησία διαρκῶς τονίζει τήν ἀξία τῆς ἐγκρατείας. Ἡ χριστιανική ἄσκηση διαφέρει ριζικά ἀπό οἱονδήποτε δυαρχικό ἀσκητισμό, ὁ ὁποῖος ἀποκόπτει τόν ἄνθρωπο ἀπό τή ζωή καί τόν συνάνθρωπο. Ἀντιθέτως, τόν συνδέει μέ τή μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἐγκράτεια δέν ἀφορᾶ μόνο στόν μοναχικό βίο. Τό ἀσκητικό ἦθος εἶναι χαρακτηριστικό τῆς χριστιανικῆς ζωῆς σέ ὅλες τίς ἐκφάνσεις της.

**

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος ἐκτός τῶν συγκεκριμένων θεμάτων γιά τά ὁποῖα ἀποφάσισε, ἐπισημαίνει ἐπιγραμματικά καί τά ἑξῆς ὀντολογικά καί καίρια σύγχρονα ζητήματα:

7) Ὡς πρός τό θέμα τῶν σχέσεων τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποφεύγει τήν κηδεμονία τῆς ἐπιστημονικῆς ἀναζητήσεως καί δέν λαμβάνει θέση πάνω σέ κάθε ἐπιστημονικό ἐρώτημα. Εὐχαριστεῖ τόν Θεό πού δωρίζει στούς ἐπιστήμονες τό χάρισμα νά ἀποκαλύπτουν ἄγνωστες πτυχές τῆς θείας Δημιουργίας. Ἡ σύγχρονη ἀνάπτυξη τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν καί τῆς τεχνολογίας ἐπιφέρει ριζικές ἀλλαγές στή ζωή μας. Προσφέρει σημαντικές εὐεργεσίες ὅπως εἶναι ἡ διευκόλυνση τοῦ καθημερινοῦ βίου, ἡ ἀντιμετώπιση σοβαρῶν ἀσθενειῶν, ἡ εὐχερέστερη ἐπικοινωνία τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἔρευνα τοῦ διαστήματος κ.λπ. Παρ΄ὅλα αὐτά, ἔχει καί ποικίλες ἀρνητικές ἐπιπτώσεις, ὅπως εἶναι ἡ χειραγώγηση τῆς ἐλευθερίας, ἡ σταδιακή ἀπώλεια πολυτίμων παραδόσεων, ἡ καταστροφή τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἡ ἀμφισβήτηση τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν. Ἡ ἐπιστημονική γνώση, ὅσο κι ἄν ἐξελίσσεται μέ ταχύτατους ρυθμούς, δέν κινητοποιεῖ τήν βούληση τοῦ ἀνθρώπου, οὔτε δίνει απάντηση στά σοβαρά ἠθικά καί ὑπαρξιακά προβλήματα, στήν ἀναζήτηση γιά τό νόημα τῆς ζωῆς καί τοῦ κόσμου. Αὐτά ἀπαιτοῦν πνευματική προσέγγιση, τήν ὁποία ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐπιχειρεῖ μέ τήν Βιοηθική πού βασίζεται στήν χριστιανική ἠθική καί στήν πατερική διδασκαλία. Ταυτόχρονα μέ τόν σεβασμό τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐπισημαίνει τούς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι ὑποκρύπτονται σέ ὁρισμένα ἐπιστημονικά ἐπιτεύγματα καί τονίζει τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου καί τόν θεῖο του προορισμό.

8) Ἡ σημερινή οἰκολογική κρίση εἶναι προφανές ὅτι ὀφείλεται σέ πνευματικά καί ἠθικά αἴτια. Οἱ ρίζες της συνδέονται μέ τήν πλεονεξία, τήν ἀπληστία καί τόν ἐγωισμό, πού ὁδηγοῦν στήν ἀλόγιστη χρήση τῶν φυσικῶν πόρων, τήν ἐπιβάρυνση τῆς ἀτμόσφαιρας μέ ζημιογόνους ρύπους καί τήν κλιματική ἀλλαγή. Ἡ χριστιανική ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος ἀπαιτεῖ μετάνοια γιά τίς καταχρήσεις, ἐγκράτεια καί ἀσκητικό ἦθος, πού ἀποτελοῦν ἀντίδοτο στήν ὑπερκατανάλωση, συγχρόνως δέ, καλλιέργεια στόν ἄνθρωπο τῆς συνειδήσεως ὅτι εἶναι «οἰκονόμος», καί ὄχι κάτοχος τῆς δημιουργίας. Δέν παύει νά τονίζει ὅτι καί οἱ μελλοντικές γενεές ἔχουν δικαίωμα πάνω στά φυσικά ἀγαθά, πού μᾶς ἐμπιστεύθηκε ὁ Δημιουργός. Γιά αὐτό τό λόγο καί ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία συμμετέχει ἐνεργῶς στίς διάφορες διεθνεῖς οἰκολογικές προσπάθειες. Ὅρισε δέ τήν 1η Σεπτεμβρίου ὡς ἡμέρα προσευχῆς γιά τήν προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

9) Ἀπέναντι στήν ἰσοπεδωτική καί ἀπρόσωπη ὁμογενοποίηση, ἡ ὁποία προωθεῖται μέ ποικίλους τρόπους, ἡ Ὀρθοδοξία διακηρύττει τόν σεβασμό στήν ἰδιοπροσωπία ἀνθρώπων καί λαῶν. Ἀντιτίθεται στήν αὐτονόμηση τῆς οἰκονομίας ἀπό τίς βασικές ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου καί στήν μετατροπή της σέ αὐτοσκοπό. Ἡ πρόοδος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους δέν συνδέεται μόνο μέ τήν ἀνάπτυξη τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἤ μέ τήν πρόοδο τῆς οἰκονομίας εἰς βάρος τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν.

10) Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν ἀναμειγνύεται στήν πολιτική. Ὁ λόγος της παραμένει διακριτός ἀλλά καί προφητικός, ὡς ὀφειλετική παρέμβαση ὑπέρ τοῦ ἀνθρώπου. Τά ἀνθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται σήμερα στό κέντρο τῆς πολιτικῆς ὡς ἀπάντηση στίς σύγχρονες κοινωνικές καί πολιτικές κρίσεις καί ἀνατροπές, ἀποβλέποντας στήν προστασία τοῦ πολίτη ἀπό τήν αὐθαιρεσία τοῦ κράτους. Ἡ Ἐκκλησία μας προσθέτει ἐπίσης τίς ὑποχρεώσεις καί εὐθύνες τῶν πολιτῶν καί τήν ἀνάγκη συνεχοῦς αὐτοκριτικῆς πολιτικῶν καί πολιτῶν πρός οὐσιαστική βελτίωση τῆς κοινωνίας. Καί κυρίως τονίζει, ὅτι τό ὀρθόδοξο δέον περί ἀνθρώπου ὑπερβαίνει τόν ὁρίζοντα τῶν καθιερωμένων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὅτι «μείζων πάντων» εἶναι ἡ ἀγάπη, ὅπως τήν ἀποκάλυψε ὁ Χριστός καί τήν βίωσαν ὅσοι πιστά Τόν ἀκολούθησαν. Ἐπιμένει ἀκόμη ὅτι θεμελιῶδες δικαίωμα εἶναι καί ἡ προστασία τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, δηλαδή τῆς ἐλευθερίας τῆς συνειδήσεως, τῆς πίστεως, τῆς λατρείας καί ὅλων τῶν ἀτομικῶν καί συλλογικῶν ἐκφράσεων αὐτῆς, συμπεριλαμβανομένου καί τοῦ δικαιώματος κάθε πιστοῦ καί κάθε θρησκευτικῆς κοινότητας νά τελοῦν ἐλεύθερα ἀπό κάθε κρατική παρέμβαση τά θρησκευτικά τους καθήκοντα, ὡς καί τό δικαίωμα τῆς δημόσιας διδασκαλίας τῆς θρησκείας.

11) Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀπευθύνεται στούς νέους, οἱ ὁποῖοι ἀναζητοῦν πληρότητα ζωῆς γεμάτη ἐλευθερία, δικαιοσύνη, δημιουργία ἀλλά καί ἀγάπη. Τούς καλεῖ νά συνδεθοῦν συνειδητά μέ τήν Ἐκκλησία Ἐκείνου πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή. Νά προσέλθουν προσφέροντας στό ἐκκλησιαστικό σῶμα τή ζωτικότητα, τίς ἀνησυχίες, τούς προβληματισμούς καί τίς προσδοκίες τους. Οἱ νέοι δέν ἀποτελοῦν ἁπλῶς τό μέλλον τῆς Ἐκκλησίας ἀλλά τό δυναμικό καί δημιουργικό παρόν ἐπί τοπικοῦ καί οἰκουμενικοῦ ἐπιπέδου.

12) Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος ἄνοιξε τόν ὁρίζοντά μας στή σύγχρονη πολύμορφη οἰκουμένη. Τόνισε τήν εὐθύνη μας μέσα στόν χῶρο καί τόν χρόνο, πάντοτε μέ προοπτική τήν αἰωνιότητα. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, διατηρώντας ἀλώβητο τόν Μυστηριακό καί Σωτηριολογικό της χαρακτήρα, εἶναι εὐαίσθητη στόν πόνο, στίς ἀγωνίες καί στήν κραυγή γιά δικαιοσύνη καί εἰρήνη τῶν λαῶν. Εὐαγγελίζεται «ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοῦ· ἀναγγέλουσα ἐν τοῖς ἔθνεσι τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ» (Ψαλμ. 95).

Ἀς δεηθοῦμε «ὁ Θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ὀλίγον παθόντας, αὐτὸς καταρτίσει ὑμᾶς, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει· αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν» (Α΄ Πετρ. 5:10,11).

† ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος, Πρόεδρος

† ὁ Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος

† ὁ Ἱεροσολύμων Θεόφιλος

† ὁ Σερβίας Εἰρηναῖος

† ὁ Ρουμανίας Δανιήλ

† ὁ Νέας Ἰουστινιανῆς καί πάσης Κύπρου Χρυσόστομος

† ὁ Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος

† ὁ Βαρσοβίας καί πάσης Πολωνίας Σάββας

† ὁ Τιράνων καί πάσης Ἀλβανίας Ἀναστάσιος

† ὁ Πρέσοβ καί πάσης Τσεχίας καί Σλοβακίας Ραστισλάβ

Ἀντιπροσωπεία Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

† ὁ Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας Λέων

† ὁ Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας Στέφανος

† ὁ Γέρων Περγάμου Ἰωάννης

† ὁ Γέρων Ἀμερικῆς Δημήτριος

† ὁ Γερμανίας Αὐγουστῖνος

† ὁ Κρήτης Εἰρηναῖος

† ὁ Ντένβερ Ἠσαΐας

† ὁ Ἀτλάντας Ἀλέξιος

† ὁ Πριγκηποννήσων Ἰάκωβος

† ὁ Προικοννήσου Ἰωσήφ

† ὁ Φιλαδελφείας Μελίτων

† ὁ Γαλλίας Ἐμμανουήλ

† ὁ Δαρδανελλίων Νικήτας

† ὁ Ντητρόϊτ Νικόλαος

† ὁ Ἁγίου Φραγκίσκου Γεράσιμος

† ὁ Κισάμου καί Σελίνου Ἀμφιλόχιος

† ὁ Κορέας Ἀμβρόσιος

† ὁ Σηλυβρίας Μάξιμος

† ὁ Ἀδριανουπόλεως Ἀμφιλόχιος

† ὁ Διοκλείας Κάλλιστος

† ὁ Ἱεραπόλεως Ἀντώνιος, ἐπί κεφαλῆς τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων ἐν ΗΠΑ

† ὁ Τελμησσοῦ Ἰώβ

† ὁ Χαριουπόλεως Ἰωάννης, ἐπί κεφαλῆς τῆς Πατριαρχικῆς Ἐξαρχίας τῶν ἐν τῇ Δυτικῇ Εὐρώπῃ Ὀρθοδόξων Παροικιῶν Ρωσσικῆς Παραδόσεως

† ὁ Νύσσης Γρηγόριος, ἐπί κεφαλῆς τῶν Καρπαθορρώσσων Ὀρθοδόξων ἐν ΗΠΑ

Ἀντιπροσωπεία Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας

† ὁ Γέρων Λεοντοπόλεως Γαβριήλ

† ὁ Ναϊρόμπι Μακάριος

† ὁ Καμπάλας Ἰωνᾶς

† ὁ Ζιμπάμπουε καί Ἀγκόλας Σεραφείμ

† ὁ Νιγηρίας Ἀλέξανδρος

† ὁ Τριπόλεως Θεοφύλακτος

† ὁ Καλῆς Ἐλπίδος Σέργιος

† ὁ Κυρήνης Ἀθανάσιος

† ὁ Καρθαγένης Ἀλέξιος

† ὁ Μουάνζας Ἱερώνυμος

† ὁ Γουϊνέας Γεώργιος

† ὁ Ἑρμουπόλεως Νικόλαος

† ὁ Εἰρηνουπόλεως Δημήτριος

† ὁ Ἰωαννουπόλεως καί Πρετορίας Δαμασκηνός

† ὁ Ἄκκρας Νάρκισσος

† ὁ Πτολεμαΐδος Ἐμμανουήλ

† ὁ Καμερούν Γρηγόριος

† ὁ Μέμφιδος Νικόδημος

† ὁ Κατάγκας Μελέτιος

† ὁ Μπραζαβίλ καί Γκαμπόν Παντελεήμων

† ὁ Μπουρούντι καί Ρουάντας Ἰννοκέντιος

† ὁ Μοζαμβίκης Χρυσόστομος

† ὁ Νιέρι καί Ὄρους Κένυας Νεόφυτος

Ἀντιπροσωπεία Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων

† ὁ Φιλαδελφείας Βενέδικτος

† ὁ Κωνσταντίνης Ἀρίσταρχος

† ὁ Ἰορδάνου Θεοφύλακτος

† ὁ Ἀνθηδῶνος Νεκτάριος

† ὁ Πέλλης Φιλούμενος

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Σερβίας

† ὁ Ἀχρίδος καί Σκοπίων Ἰωάννης

† ὁ Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας Ἀμφιλόχιος

† ὁ Ζάγκρεμπ καί Λιουμπλιάνας Πορφύριος

† ὁ Σιρμίου Βασίλειος

† ὁ Βουδιμίου Λουκιανóς

† ὁ Νέας Γκρατσάνιτσας Λογγῖνος

† ὁ Μπάτσκας Εἰρηναῖος

† ὁ Σβορνικίου καί Τούζλας Χρυσόστομος

† ὁ Ζίτσης Ἰουστῖνος

† ὁ Βρανίων Παχώμιος

† ὁ Σουμαδίας Ἰωάννης

† ὁ Μπρανιτσέβου Ἰγνάτιος

† ὁ Δαλματίας Φώτιος

† ὁ Μπίχατς καί Πέτροβατς Ἀθανάσιος

† ὁ Νίκσιτς καί Βουδίμλιε Ἰωαννίκιος

† ὁ Ζαχουμίου καί Ἑρζεγοβίνης Γρηγόριος

† ὁ Βαλιέβου Μιλούτιν

† ὁ ἐν Δυτικῇ Ἀμερικῇ Μάξιμος

† ὁ ἐν Αὐστραλίᾳ καί Νέᾳ Ζηλανδίᾳ Εἰρηναῖος

† ὁ Κρούσεβατς Δαυΐδ

† ὁ Σλαυονίας Ἰωάννης

† ὁ ἐν Αὐστρίᾳ καί Ἑλβετίᾳ Ἀνδρέας

† ὁ Φραγκφούρτης καί ἐν Γερμανίᾳ Σέργιος

† ὁ Τιμοκίου Ἱλαρίων

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Ρουμανίας

† ὁ Ἰασίου καί Μολδαβίας καί Μπουκοβίνης Θεοφάνης

† ὁ Σιμπίου καί Τρανσυλβανίας Λαυρέντιος

† ὁ Βάντ, Φελεάκ καί Κλούζ καί Κλούζ, Ἄλμπας, Κρισάνας καί Μαραμοῦρες Ἀνδρέας

† ὁ Κραϊόβας καί Ὀλτενίας Εἰρηναῖος

† ὁ Τιμισοάρας καί Βανάτου Ἰωάννης

† ὁ ἐν Δυτικῇ καί Νοτίῳ Εὐρώπῃ Ἰωσήφ

† ὁ ἐν Γερμανίᾳ καί Κεντρικῇ Εὐρώπῃ Σεραφείμ

† ὁ Τιργοβιστίου Νήφων

† ὁ Ἄλμπα Ἰούλια Εἰρηναῖος

† ὁ Ρώμαν καί Μπακάου Ἰωακείμ

† ὁ Κάτω Δουνάβεως Κασσιανός

† ὁ Ἀράντ Τιμόθεος

† ὁ ἐν Ἀμερικῇ Νικόλαος

† ὁ Ὀράντεα Σωφρόνιος

† ὁ Στρεχαΐας καί Σεβερίνου Νικόδημος

† ὁ Τουλσέας Βησσαρίων

† ὁ Σαλάζης Πετρώνιος

† ὁ ἐν Οὑγγαρίᾳ Σιλουανός

† ὁ ἐν Ἰταλίᾳ Σιλουανός

† ὁ ἐν Ἱσπανίᾳ καί Πορτογαλίᾳ Τιμόθεος

† ὁ ἐν Βορείῳ Εὐρώπῃ Μακάριος

† ὁ Πλοεστίου Βαρλαάμ, Βοηθός παρά τῷ Πατριάρχῃ

† ὁ Λοβιστέου Αἰμιλιανός, Βοηθός παρά τῷ Ἀρχιεπισκόπῳ Ριμνικίου

† ὁ Βικίνης Ἰωάννης Κασσιανός, Βοηθός παρά τῷ Ἀρχιεπισκόπῳ ἐν Ἀμερικῇ

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Κύπρου

† ὁ Πάφου Γεώργιος

† ὁ Κιτίου Χρυσόστομος

† ὁ Κυρηνείας Χρυσόστομος

† ὁ Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος

† ὁ Μόρφου Νεόφυτος

† ὁ Κωνσταντίας - Ἀμμοχώστου Βασίλειος

† ὁ Κύκκου καί Τηλλυρίας Νικηφόρος

† ὁ Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς Ἠσαΐας

† ὁ Τριμυθοῦντος καί Λευκάρων Βαρνάβας

† ὁ Καρπασίας Χριστοφόρος

† ὁ Ἀρσινόης Νεκτάριος

† ὁ Ἀμαθοῦντος Νικόλαος

† ὁ Λήδρας Ἐπιφάνιος

† ὁ Χύτρων Λεόντιος

† ὁ Νεαπόλεως Πορφύριος

† ὁ Μεσαορίας Γρηγόριος

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Ἑλλάδος

† ὁ Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Προκόπιος

† ὁ Περιστερίου Χρυσόστομος

† ὁ Ἠλείας Γερμανός

† ὁ Μαντινείας καί Κυνουρίας Ἀλέξανδρος

† ὁ Ἄρτης Ἰγνάτιος

† ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός

† ὁ Νικαίας Ἀλέξιος

† ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

† ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

† ὁ Καστορίας Σεραφείμ

† ὁ Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ Ἰγνάτιος

† ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος

† ὁ Ὕδρας, Σπετσῶν καί Αἰγίνης Ἐφραίμ

† ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

† ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος

† ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος

† ὁ Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως Βαρνάβας

† ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος

† ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας

† ὁ Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης Ἰωάννης

† ὁ Νέας Ἰωνίας καί Φιλαδελφείας Γαβριήλ

† ὁ Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος

† ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Πολωνίας

† ὁ Λούτζ καί Πόζναν Σίμων

† ὁ Λούμπλιν καί Χέλμ Ἄβελ

† ὁ Μπιαλύστοκ καί Γκντάνσκ Ἰάκωβος

† ὁ Σιεμιατίτσε Γεώργιος

† ὁ Γκορλίτσε Παΐσιος

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Ἀλβανίας

† ὁ Κορυτσᾶς Ἰωάννης

† ὁ Ἀργυροκάστρου Δημήτριος

† ὁ Ἀπολλωνίας καί Φίερ Νικόλαος

† ὁ Ἐλμπασάν Ἀντώνιος

† ὁ Ἀμαντίας Ναθαναήλ

† ὁ Βύλιδος Ἄστιος

Ἀντιπροσωπεία Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας

† ὁ Πράγας Μιχαήλ

† ὁ Σούμπερκ Ἠσαΐας

† ὁ Ἑλβετίας Ἱερεμίας, ἐπί κεφαλῆς τῆς Πανορθοδόξου Γραμματείας τῆς Ἁγίας και Μεγάλης Συνόδου