(Υπό του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου)
Όλοι στον τόπο μας, άλλος λίγο, άλλος περισσότερο, γνωρίζαμε ότι στην πόλη μας, πριν καν αυτή ιδρυθεί, ή παράλληλα με τις απαρχές της, ήρθαν Ρώσοι στρατιώτες, κατά τη διάρκεια ή στα τέλη του ρωσοτουρκικού πολέμου. Τα ιστορικά γεγονότα και οι ραγδαίες εναλλαγές των πολιτικών συνθηκών, κρατούσαν τότε αδιευκρίνιστο το μέλλον της περιοχής.
Γνωρίζαμε για το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλεως, κάτω από τον κεντρικό δρόμο, που κατέστρωσαν οι μηχανικοί του ρωσικού εκείνου συντάγματος.
Γνωρίζαμε το Μνημείο του ομαδικού τάφου στον οποίο αναπαύονταν όσοι ρώσοι στρατιώτες χτυπήθηκαν τότε από τύφο.
Ζήσαμε, κατά την δεκαετία του 90, τον ερχομό στην πόλη μας, πολλών συμπατριωτών μας από την πρώην Σοβιετική Ένωση, οι οποίοι έφεραν μια άλλη κουλτούρα· μας ξάφνιασε στην αρχή, αλλά μας ενθουσίασε στη συνέχεια.
Μεσολάβησε, πριν 3 χρόνια, μια εξαιρετικά σημαντική προβολή των εικόνων του Εκκλησιαστικού Μουσείου της Μητροπόλεως μας, σε ρωσόγλωσσο περιοδικό, με έκδοση γνησίων αντιγράφων των παλαιοτέρων εικόνων μας.
Όλα αυτά, μέχρις ότου, μια ημέρα, ήρθε στο γραφείο μου στο Επισκοπείο, ο Γεν. Πρόξενος της Ρωσίας στην Θεσσαλονίκη, κ. Αλεξέϊ Ποπόφ. Συζητήσαμε διάφορα θέματα και επί μέρους για τις δυνατότητες καλύτερης προβολής της αναθηματικής πλάκας των κοιμηθέντων στρατιωτών του 9ου Συντάγματος της 3ης Ρωσικής Μεραρχίας, ώστε οι παλαιότεροι να θυμηθούν και οι νεώτεροι να γνωρίσουν τα τότε ιστορικά γεγονότα, που είχαν συμβεί στην περιοχή μας.
Του πρότεινα και ήρθαμε εδώ, του έδειξα τον συγκεκριμένο αυτόν τόπο. Αρχίσαμε αλλεπάλληλες συζητήσεις για το τι μπορούσαμε να κάνουμε. Η μια ιδέα διαδέχονταν την άλλη. Ο κ. Ποπόφ, έχει χάρισμα από το Θεό, είναι τόσο ευπροσήγορος και ευγενής, που δεν μπορείς να του αρνηθείς εύκολα, ο,τιδήποτε σου ζητάει.
Η αναζήτηση των ιστορικών πηγών και των απογόνων των τότε στρατιωτών, οδήγησαν στην αδελφοποίηση του Δήμου μας με τον Δήμο του Σόσνοβυ Μπορ. Έτσι, γνώρισα τον Δήμαρχο κ. Πουλιαϊέφσκυ και τον Βουλευτή κ. Ριάμπωφ, μου μίλησαν για τον π. Στέφανο (είναι εδώ, και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό), μου μίλησαν για την Ενορία τους και το Ναό της Καιομένης Βάτου και έτσι αρχίσαμε να δημιουργούμε πολύ καλές πνευματικές γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ μας, με βασικότερη την υπόσχεση που έδωσα ότι, ανταποκρινόμενος στο αίτημα τους, θα προσκομίσω το ιερό λείψανο του Αγίου Νικολάου από τον Μητροπολιτικό μας Ναό στο Σόσνοβυ Μπορ, το ερχόμενο καλοκαίρι.
Ακολούθησε ο ερχομός εδώ, κατά τον περασμένο Ιούνιο, 100 παιδιών από την Ενορία και το Δήμο του Σόσνοβυ Μπορ, μαζί με γονείς τους, παιδαγωγούς και υπευθύνους του Δήμου. Τα παιδιά φιλοξενήθηκαν 26 ημέρες στις Κατασκηνώσεις μας από την Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως και άφησαν πολύ καλή εντύπωση τόσο στην τοπική μας κοινωνία όσο και στις πνευματικές δομές της τοπικής μας Εκκλησίας.
Την πρώτη ημέρα που έφτασαν έκλαιγαν μέχρι να προσαρμοσθούν, τις τελευταίες ημέρες έκλαιγαν επειδή δεν ήθελαν να φύγουν. Έφυγαν ως Έλληνες και έκαναν εμάς Ρώσους.
Έτσι φτάσαμε στη σημερινή ημέρα.
Η Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, αποφασίσαμε την παραχώρηση της χρήσεως του τμήματος αυτού της πλατείας του Καθεδρικού Ναού μας, για την τοποθέτηση εδώ του παλαιού Μνημείου των Ρώσων στρατιωτών, επειδή·
1ον. Θεωρούμε ότι η μνήμη εκείνης της ιστορικής απαρχής του τόπου μας, οφείλει να διαφυλαχθεί και να μεταλαμπαδευθεί για να διδάσκει.
2ον. Το ομόδοξο που μας συνδέει με το ρωσικό λαό, χωρίς να θίγει κανένα άλλο θρήσκευμα ή μειονότητα, είναι στοιχείο εξάπαντος βασικό για κάθε πολιτιστική και πνευματική συνεργασία και σχέση.
3ον. Η πραγματοποιηθείσα αδελφοποίηση του Δήμου μας με τον Δήμο του Σόσνοβυ Μπόρ, αξίζει να ριζώσει, κι αφού βρει στέρεο έδαφος με κοινά πνευματικά στοιχεία, να βγάλει κλαδιά, φύλλα και καρπούς, ειδ’ άλλως, όπως συμβαίνει με πολλές αδελφοποιήσεις Δήμων, θα λησμονηθεί και θα σβήσει.
4ον. Επειδή η Χώρα μας, κατ' αυτό το διάστημα, είναι στο επίκεντρο των οικονομικών συζητήσεων, ή μάλλον, στην αρένα των οικονομικών συμφερόντων, προσωπικά νομίζω ότι, η θρυλούμενη ανάπτυξη του τόπου μας χρειάζεται περισσότερο να προσανατολισθεί και να εδρασθεί επάνω σε βάσεις με δοκιμασμένο κοινό πνευματικό υπόβαθρο.
Σ' αυτό το σημείο, οφείλω να ευχαριστήσω με ευγνωμοσύνη, τον Γεν. Πρόξενο κ. Αλεξέϊ Ποπωφ, για όσες προτάσεις μας έκανε, για όσες ιδέες μας επεξεργάστηκε, για όσα μας προσέφερε και για τον ορίζοντα που μας άνοιξε. Τον αισθανόμαστε φίλο μας και αδελφό και τον εκτιμάμε εξαιρετικά. Να ευχαριστήσω, τον εντόπιο Σύνδεσμο Παλιννοστούντων Επιχειρηματιών και τον Σύλλογο "Ρώσικο Σπίτι", που μαζί με τον Δήμο του Σόσνοβυ Μπορ και εκεί επιχειρηματίες, ανέλαβαν το κόστος της κατασκευής του Μνημείου αυτού. Αξιοσημείωτη είναι η προσφορά εργασίας τοπικών τεχνιτών και μαστόρων παλλινοστησάντων, οι οποίοι εργάζονταν εδώ μέχρι χθες βράδυ αργά με το φως των προβολέων, κάτω από την καθοδήγηση και επιμέλεια του Προέδρου του ομώνυμου Συλλόγου τους, συμπατριώτου μας κ. Κωνσταντίνου Γκαμπαερίδη.
Υπάρχουν ακόμα κάποιες ατέλειες στη λάξευση των ιστορικών στοιχείων που θα συμπληρωθούν. Ήδη δε κατασκευάζονται οι ψηφιδωτές εικόνες που θα τοποθετηθούν στη θέση των αντιγράφων τους που βλέπετε.
Τέλος, εκφράζω θερμές ευχαριστίες στον Σεβ. Μητροπολίτη Ροστωφ κ. Μερκούριο, ο οποίος εκπροσώπου του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, ήρθε στην πόλη μας, συλλειτουργήσαμε το πρωί στο Μητροπολιτικό Ναό μας και μόλις τελέσαμε το Μνημόσυνο και τον Αγιασμό του Μνημείου μας αυτού.
Χθες το βράδυ τον γνώρισα που ήρθε στο Επισκοπείο, είμαστε συνομήλικοι, και νομίζω ότι αυτή η σημερινή λειτουργική κοινωνία μεταξύ μας, αποτελεί την απαρχή μιας ευρύτερης ευχαριστιακής σχέσεως των Μητροπόλεων μας, που θα συνεχιστεί, σας διαβεβαιώνω.
Υποδέχομαι με χαρά τον Κυβερνήτη του ρωσικού πολεμικού πλοίου, "Τσεζαρ Κούνικοφ" που αγκυροβόλησε χθες στο λιμάνι μας, με τους αξιωματικούς του οι οποίοι, τιμώντας την Εθνική μας Επέτειο, παρέλασαν προ ολίγου συνοδεύοντας μάλιστα, τους νοερώς παρελάσαντες μαζί τους, κεκοιμημένους συναδέλφους τους, του 9ου Συντάγματος Πεζικού του Σταροϊνγέρμαν Λάνσκι.
Να καλωσορίσω όλους τους εκλεκτούς επισκέπτες μας όσους γνωρίζω και όσους δεν γνωρίζω αλλά συνδέομαι μαζί τους με τον σύνδεσμο του κοινού Ποτηρίου της ορθοδόξου χριστιανικής αγάπης.
Αδελφοί μου,
Παραδίνουμε το Μνημείο αυτό στις δυο Χώρες μας, ώστε ως σημείο σταθερό και ασάλευτο στο διηνεκές, να διαλαλεί την ιστορική κοινωνία των δυο Χωρών μας, την πνευματικότητα των σχέσεων των δυο πόλεων μας και την επιθυμητή συμπόρευση στους αιώνες που θα ακολουθήσουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου