ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Της Δάφνης Ζαχαριάδου
Υπάρχουν απογεύματα που περνάνε ήσυχα, βαρετά και αδιάφορα. Υπάρχουν
άνθρωποι που έχουν να σου διηγηθούν μια γαλήνια ζωή, ξέρεις από αυτούς τί θα
ακούσεις. Σίγουρα αυτή δεν ήταν η περίπτωση του κ. Χριστοδούλου Σταυρίδη. Η ζωή
του ένα μεγάλο ταξίδι που ξεκινάει από τη Βασιλεύουσα. Σταθμοί; Πολλοί.
Κωνσταντινούπολη, Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο, Πορτογαλία, Πειραιά, Σμύρνη και πάλι
Κωνσταντινούπολη. Ήταν σίγουρα ένα πολύ ενδιαφέρον απόγευμα...
Τον ακούω να μου μιλά στο σπίτι του στα Ταταύλα και βλέπω τα μάτια
του να φεύγουν. "Η μητέρα μου ήταν απ' τα Ψωμαθεια, ο πατέρας μου από το
Νιχωρι, μεγάλωσα στο Γεντί Κουλέ πήγα στη μεγάλη του γένους και το 1964
έφυγα όπως πολλοί τοτε με τις απελάσεις. Από την πλευρά της μητέρας μου
ήταν γουναράδες, ο θείος μου ήταν διάσημος στο Παρίσι και έτσι Από μικρός
ήμουνα μες στη μόδα έβλεπα τα βιζόν, τα
εστραγκόν".. Επηρεασμένος λοιπόν από το περιβάλλον του πηγαίνει στην Ελλάδα να σπουδάσει σχέδιο και
μόδα στην Akto και στην Bozare. Πριν φύγει όμως προλαβαίνει να κάνει τον πρώτο
του γάμο με την κόρη του τότε προέδρου της Κοινότητας. Μου λέει ότι όλοι οι
επόμενοι γάμοι του ήταν πολιτικοί, άρα σύμφωνα με την Εκκλησία έχει το δικαίωμα
να παντρευτεί άλλες δύο φορές. Τον ρωτάω αν θα το τολμούσε. Γελάει. "Να
μου λείπει το βύσσινο".
> Μετά την Αθήνα, ακολουθεί το Παρίσι. Μου διηγείται για το Παρίσι
τη δεκαετία του 70 με τα ωραία μπιστρό, τους ωραίους ανθρώπους και τις
καφετέριες του. Αφού ολοκληρώνει σπουδές κι εκεί για τη μόδα, φεύγει για το
Λονδίνο.
>Ζητώ να μάθω πως ήταν. " Πιο βαρύ μου λέει. Αλλά στο Λονδίνο
προχώρησα έκανα δικό μου εργοστάσιο,
έραβα φασόν για μεγάλες φίρμες και ξαφνικά έγινα εγώ φιρμα. Οι υφασματαδες
που ήταν τότε Εβραίοι, με πίστευαν πολύ
μου λένε αφού ξέρεις τη μόδα γιατί δεν κάνεις δικά σου μοντέλα και έτσι, με
πιστωσαν με υφάσματα. Η Rebecca Conan, η αρχισυντάκτρια του πιο γνωστού
περιοδικού μόδας μου πήρε συνέντευξη και με βάφτισε κιόλας Rish (ήταν το όνομά
μου) the Perfect Ambassador (ο τέλειος πρέσβης) της μόδας. Εν τω μεταξύ,
σπούδαζα και σκηνοθεσία γιατί πάντα ψαχνόμουν ...Μια ζωή στο ψάξιμο". Τον
ρωτάω πώς ένας νέος άνθρωπος αποφασίζει να πάρει δάνειο
από την τράπεζα να ανοίξει δικό του εργοστάσιο και μου λέει πως δε φοβήθηκε ποτέ, ήταν πάντα του ρίσκου και
ήθελε να είναι αφεντικό του εαυτού του, μόνο στην Κοινότητα μας προσφέρει
σήμερα ως υπάλληλος. Στο Λονδίνο ακολουθούν δύο γάμοι, παιδιά, αναγνώριση αλλά
και μια οικονομική καταστροφή που τα αλλάζει όλα.
"Ήταν την εποχή που ανθούσε η Αγγλία ήταν πρόεδρος η Θάτσερ,
πολύ καλή μου φίλη και πολύ έξυπνη γυναίκα. Οι Νιγηριανοί που ήταν πολύ καλοί
πελάτες μου, περνάνε 40.000 - εμπόρευμα άφηναν 25.000 προκαταβολή περναν το
εμπόρευμα και φεύγανε. Μια ωραία πρωία πέφτει ο εκλεγμένος πρόεδρος της
Νιγηρίας Σαγγαρί και έρχεται ένας δικτάτορας που είναι και τώρα και δεν
αναγνωρίζει κανένα εξωτερικό χρέος. Έτσι, το 83 χάνω 1 εκατομμύριο λίρες
> Έφυγαν όλα σπίτια, εργοστάσια ...τα πούλησα γιατί δεν ήθελα να
αφήσω πίσω μου χρέη. Από τότε άρχισαν ν' ασπρίζουν τα μαλλιά μου ".
> Αλλά δεν το βάζει κάτω. Τυχοδιώκτης με την θετική έννοια γαρ, συνεχίζει να ψάχνεται. Κάνει συμφωνία με
έναν φίλο του να του νοικιάσει το διαμέρισμα του στο Πόρτο, στην Πορτογαλία.
Παίρνει τη γυναίκα του και την ενός χρόνου κόρη του και μετακομίζουν εκεί όπου
μαζί με το φίλο του εξάγει Χαβανέζικα πουκάμισα στην Αμερική. Δύο χρόνια έζησε
εκεί και ομολογεί πως είχε τους καλύτερους ανθρώπους που έχει γνωρίσει
"ούτε κρυόκωλους , ούτε σνομπ .
> Παρόλο αυτά, το μικρόβιο της δημιουργίας δεν τον αφήνει ήσυχο και
η μοίρα τον καλεί και πάλι. Πήγε στην. Αθηνα, στον Πειραιά συγκεκριμένα που τον
αγαπά, και ο κουμπάρος του τον καλεί να έχει εκπομπή και να διευθύνει το κανάλι
'Τηλετώρα' που είχε. Το πρώτο που πήρε άδεια επί Μητσοτάκη μου τονίζει.
Εκείνος, καθώς έχει από τη σκηνοθεσία το μικρόβιο δέχεται. Η ενασχόληση όμως με
τα κοινά και η προβολή προς τον κόσμο δεν σταματάει εκεί, του προτείνουν και
δέχεται να κατέβει στην πολιτική, στη Δραπετσώνα σαν δήμαρχος. Βγαίνει τέταρτος
από τους επτά αλλά μου λέει ότι η πολιτική ήταν πολύ βρώμικη και δε θα το ξανάκανε.
> Δυστυχώς, και ο κύκλος της Αθήνας κλείνει άδοξα. Ο κουμπάρος του
μετά από χρόνια πουλάει το κανάλι και η εφημερίδα κλείνει λόγω χρημάτων που του
οφείλουν οι Δήμοι. Τί θα κάνει; Δε θα πτοηθεί ούτε τότε. Παίρνει τη γυναίκα του και επιστρέφει στη Σμύρνη στο λυκόφως της ζωής του καθενός μου λέει επιστρέφει
ο κάθε άνθρωπος από κει που ξεκίνησε τον ρωτάω πώς του φαίνεται τώρα η πόλη πως
είναι που περπατάει στα ίδια στενό που περπατούσε μικρός έχουν μείνει λιγότεροι
ρόμνι αυτή είναι η πίκρα μου μου λέει κλείνει τα μάτια του και μου εξηγεί ότι
θα ήθελε να βρεθεί σε ένα ωραίο Ταβερνάκι στη Δραπετσώνα που βλέπει όλο το
λιμάνι. Θαυμάζω την ενεργητικότητα του. "Είστε πάντα έτοιμος για όλα του
λέω; Δε μετανιώνετε για κάτι; Ακόμα και τώρα θα φεύγατε;". "Δε μετανιώνω
για τίποτα" μου λέει"ακόμα και τώρα φεύγω για Αίγινα!".
Σήμερα, ο Χριστόδουλος Σταυρίδης
προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Κοινότητα Σταυροδρομίου. Παρ' όλες τις
ατυχίες της ζωής του, δεν μπορώ να μη θαυμάσω τη συμφιλίωση με τα λάθη του και
την ικανότητα να ξαναρχίζει πάντα από την αρχή μέχρι την τελευταία στιγμή.
Γελούσε όταν μου δίδονταν τη ζωή του και φυσικά στο τέλος η κουβέντα μας
περιπλανήθηκε στα στενά της αγαπημένης μας Αίγινας. Τον ευχαριστώ για αυτό το
απόγευμα.
Ταταύλα, Φεβρουάριος 2019
