ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ρόδου, Τοποτηρητά της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας
Εξοχώτατε κ. Πρόεδρε της Αυστριακής Δημοκρατίας
Εντιμώτατοι εκπρόσωποι της Ελληνικής, Κυπριακής καί Ουγγρικής Πολιτείας
Σεβασμιώτατοι Εκπρόσωποι Αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε, Αρχιεπίσκοπε Βιέννης
Σεβασμιώτατοι Επίσκοποι της Ρωμαιοκαθολικής, της Ευαγγελικής καί Παλαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του Οικουμενικού Συμβουλίου των εν Αυστρίᾳ Εκκλησιων
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του Ιδρύματος Pro Oriente.
Αξιότιμοι Εκπρόσωποι των άλλων θρησκευτικών, πολιτικών καί πανεπιστημιακών Αρχών
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι άγιοι Αρχιερείς,
Τίμιον Πρεσβυτέριον,
Αγαπητοί Αδελφοί,
Εξοχώτατε κ. Πρόεδρε της Αυστριακής Δημοκρατίας
Εντιμώτατοι εκπρόσωποι της Ελληνικής, Κυπριακής καί Ουγγρικής Πολιτείας
Σεβασμιώτατοι Εκπρόσωποι Αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε, Αρχιεπίσκοπε Βιέννης
Σεβασμιώτατοι Επίσκοποι της Ρωμαιοκαθολικής, της Ευαγγελικής καί Παλαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του Οικουμενικού Συμβουλίου των εν Αυστρίᾳ Εκκλησιων
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του Ιδρύματος Pro Oriente.
Αξιότιμοι Εκπρόσωποι των άλλων θρησκευτικών, πολιτικών καί πανεπιστημιακών Αρχών
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι άγιοι Αρχιερείς,
Τίμιον Πρεσβυτέριον,
Αγαπητοί Αδελφοί,
Ως βροντή απαισία ηκούσθη εις τας αυλάς της Μητρός Εκκλησίας η είδησις
της αφ’ημών αναχωρήσεως του μακαριστού Μητροπολίτου Αυστρίας κυρού
Μιχαήλ διά την αιωνιότητα. Τόσον ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης
και πνευματικός πάντων ημών Πατήρ κ.κ Βαρθολομαίος, όσον και πάντα τα
μέλη της σεπτής Ιεραρχίας του Θρόνου, εν συνοχή καρδίας και λύπη
βαθυτάτη ηκούσαμεν το άγγελμα της εκδημίας του πολυφιλήτου Αδελφού και
εκλαύσαμε και μετά δακρύων απηυθύναμε θερμάς προσευχάς και δεήσεις προς
τον Κύριον της Ζωής και της Αναστάσεως Ιησούν Χριστόν να αναπαύση μετά
των Αγίων τον καλόν εργάτην του Αμπελώνος Του, τον φιλόστοργον ποιμένα
της ποίμνης Του, τον πιστόν και φρόνιμον οικονόμον της Χάριτος, τον
άξιον μυστηριάρχην των Μυστηρίων Του, τον διακεκριμμένον Ιεράρχην της
Εκκλησίας Του, τον ακάματον σκαπανέα της αρετής, της αγάπης και του
χριστιανικού ανθρωπισμού τον δόκιμον μύστην της Θεολογίας, τον άριστον
υπηρέτην του πνεύματος .
Ο εν Κυρίω κοιμηθείς Μητροπολίτης Μιχαήλ, πέραν της εν Αυστρία και Ουγγαρία λαμπράς και αγλαοκάρπου ποιμαντορικής μαρτυρίας και ευδοκιμήσεως του, υπήρξεν Ιεράρχης με υψηλόν αίσθημα αφωσιώσεως εις τον Οικουμενικόν Πατριαρχικόν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως και εις τα Ιερά ιδεώδη τα οποία ούτος ενσαρκώνει. Ήτο αληθινός Φαναριώτης Ιεράρχης. Δεν έβλεπε μόνον το δέντρον του, δηλαδή την Επαρχίαν του, αλλά και το μέγα δάσος, τον πνευματικόν δρυμόν, τον οποίον συνιστά το Οικουμενικόν Πατριαρχείον. Έζη και ενήργει πάντοτε ως υγιές και αναπόστατον μέλος του σώματος της Ιεραρχίας του Θρόνου, με διαρκή αναφοράν εις το πανσέβαστον πρόσωπον του πρώτου, του Οικουμενικού Πατριάρχου μας, αλλά και της περί εκείνον Αγίας και Ιεράς ημών Συνόδου, της οποίας πρό διετίας διετέλεσε μέλος, αρίστας καταλιπών εντυπώσεις και αναμνήσεις διά την πολλήν σύνεσιν οξύνοιαν αλλά και υποδειγματικήν υπευθυνότητα και εντιμότητα δια των οποίων αντεμετώπιζε τα εκάστοτε υπό διαπραγμάτευσιν θέματα. Η μακρά εκκλησιαστική πείρα του, η θεολογική και θύραθεν σοφία του, η γλωσσομάθειά του, ο εύστροφος νούς του, ο διορατικός οφθαλμός του, το ομιλιτικόν του χάρισμα, η διαλεκτική δεξιότης του, η εις τας διεκκλησιαστικάς σχέσεις πολυχρόνιος και ευδόκιμος υπηρεσία του καί, προ πάντος, η βαθεία και ειλικρινής αγάπη του διά τον μαρτυρικόν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως, τον κατέστησαν πολύτιμον συνδιοικητήν της Εκκλησίας και ανέπαυε πλήρως όχι μόνον τον Παναγιώτατον Πατριάρχην μας, του οποίου και έχαιρε της απολύτου εμπιστοσύνης, αλλά και τους λοιπούς Συνοδικούς Αρχιερείς και όλην την Ιεραρχίαν. Διά τον Αυστρίας Μιχαήλ ήτο αδιανόητον να μη έχη πάντοτε την ψυχήν και την καρδίαν μίαν μετά του Πατριάρχου του και των συνεπισκόπων του, να μη ευρίσκεται εις διάκοπον κοινωνίαν αγάπης μετ’ αυτών . Ήτο πάντοτε έτοιμος, ως καλός στρατιώτης, να υπερασπισθεί με σθένος τα τίμια συμφέροντα της Μητρός Εκκλησίας να ανακουφίση το βάρος του Σταυρού που φέρει επι τον ώμων Της, να σπογγίση με την φιλοτιμίαν και αφωσίωσιν και αγάπην του τον ιδρώτα απο το πρόσωπον του Πατριάρχου μας, όταν, <<ωσεί θρόμβοι αίματος>> έσταζεν εις ώρας δυσκόλους και πολυμόχθους, να σπεύση με χαράν εις οιανδήτινα εκκλησιαστικήν αποστολήν θα απεστέλλετο, όσον κοπιαστική και δύσκολος και αν ήτο και πάντοτε την έφερεν αισίως εις πέρας. Υπήρξεν όντως στύλος μέγας και θεμέλιος αρραγής της Εκκλησίας των ημερών μας και λίθος τίμιος εις την μαρτυρικήν μίτραν του Οικουμενικού Θρόνου. Τούτων πάντων ένεκεν και η αναχώρησις αυτού και μετάθεσις από του επιγείου εις το ουράνιον θυσιαστήριον και απο τας τάξεις της στρατευομένης εις εκείνας της θριαμβευούσης Εκκλησίας μας καθιστά πτωχοτέρους και το κενόν το οποίον καταλείπει όπισθεν του είναι δυσαναπλήρωτον. Αλλ’ <<ως τω Κυρίω εδόξεν, ούτω και εγένετο. Είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένον>>.
Ο εν Κυρίω κοιμηθείς Μητροπολίτης Μιχαήλ, πέραν της εν Αυστρία και Ουγγαρία λαμπράς και αγλαοκάρπου ποιμαντορικής μαρτυρίας και ευδοκιμήσεως του, υπήρξεν Ιεράρχης με υψηλόν αίσθημα αφωσιώσεως εις τον Οικουμενικόν Πατριαρχικόν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως και εις τα Ιερά ιδεώδη τα οποία ούτος ενσαρκώνει. Ήτο αληθινός Φαναριώτης Ιεράρχης. Δεν έβλεπε μόνον το δέντρον του, δηλαδή την Επαρχίαν του, αλλά και το μέγα δάσος, τον πνευματικόν δρυμόν, τον οποίον συνιστά το Οικουμενικόν Πατριαρχείον. Έζη και ενήργει πάντοτε ως υγιές και αναπόστατον μέλος του σώματος της Ιεραρχίας του Θρόνου, με διαρκή αναφοράν εις το πανσέβαστον πρόσωπον του πρώτου, του Οικουμενικού Πατριάρχου μας, αλλά και της περί εκείνον Αγίας και Ιεράς ημών Συνόδου, της οποίας πρό διετίας διετέλεσε μέλος, αρίστας καταλιπών εντυπώσεις και αναμνήσεις διά την πολλήν σύνεσιν οξύνοιαν αλλά και υποδειγματικήν υπευθυνότητα και εντιμότητα δια των οποίων αντεμετώπιζε τα εκάστοτε υπό διαπραγμάτευσιν θέματα. Η μακρά εκκλησιαστική πείρα του, η θεολογική και θύραθεν σοφία του, η γλωσσομάθειά του, ο εύστροφος νούς του, ο διορατικός οφθαλμός του, το ομιλιτικόν του χάρισμα, η διαλεκτική δεξιότης του, η εις τας διεκκλησιαστικάς σχέσεις πολυχρόνιος και ευδόκιμος υπηρεσία του καί, προ πάντος, η βαθεία και ειλικρινής αγάπη του διά τον μαρτυρικόν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως, τον κατέστησαν πολύτιμον συνδιοικητήν της Εκκλησίας και ανέπαυε πλήρως όχι μόνον τον Παναγιώτατον Πατριάρχην μας, του οποίου και έχαιρε της απολύτου εμπιστοσύνης, αλλά και τους λοιπούς Συνοδικούς Αρχιερείς και όλην την Ιεραρχίαν. Διά τον Αυστρίας Μιχαήλ ήτο αδιανόητον να μη έχη πάντοτε την ψυχήν και την καρδίαν μίαν μετά του Πατριάρχου του και των συνεπισκόπων του, να μη ευρίσκεται εις διάκοπον κοινωνίαν αγάπης μετ’ αυτών . Ήτο πάντοτε έτοιμος, ως καλός στρατιώτης, να υπερασπισθεί με σθένος τα τίμια συμφέροντα της Μητρός Εκκλησίας να ανακουφίση το βάρος του Σταυρού που φέρει επι τον ώμων Της, να σπογγίση με την φιλοτιμίαν και αφωσίωσιν και αγάπην του τον ιδρώτα απο το πρόσωπον του Πατριάρχου μας, όταν, <<ωσεί θρόμβοι αίματος>> έσταζεν εις ώρας δυσκόλους και πολυμόχθους, να σπεύση με χαράν εις οιανδήτινα εκκλησιαστικήν αποστολήν θα απεστέλλετο, όσον κοπιαστική και δύσκολος και αν ήτο και πάντοτε την έφερεν αισίως εις πέρας. Υπήρξεν όντως στύλος μέγας και θεμέλιος αρραγής της Εκκλησίας των ημερών μας και λίθος τίμιος εις την μαρτυρικήν μίτραν του Οικουμενικού Θρόνου. Τούτων πάντων ένεκεν και η αναχώρησις αυτού και μετάθεσις από του επιγείου εις το ουράνιον θυσιαστήριον και απο τας τάξεις της στρατευομένης εις εκείνας της θριαμβευούσης Εκκλησίας μας καθιστά πτωχοτέρους και το κενόν το οποίον καταλείπει όπισθεν του είναι δυσαναπλήρωτον. Αλλ’ <<ως τω Κυρίω εδόξεν, ούτω και εγένετο. Είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένον>>.
Αδελφοί συνπεθούντες,
Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οικουμενικός ημών Πατριάρχης και Πατήρ, μου έδωκε την λίαν τιμητικήν εντολήν και ευλογίαν να έλθω ενταύθα και να εκπροσωπήσω, τόσον την Παναγιότητα του όσον και τον κατ’ αυτόν άγιον Αποστολικόν και Οικουμενικόν της Κωνσταντινουπόλεως Θρόνον εις την εξόδιον ακολουθίαν του σεβαστού και πολυφιλήτου Αδελφού μου Μιχαήλ, να του αποδώσω τον τελευταίον επί γης ασπασμόν και να διερμηνεύσω τας θερμάς και ολοκαρδίους συλλυπητηρίους του ευχάς και την φιλόστοργον συμπάθειαν της Μητρός Εκκλησίας, τόσον προς τον ιερόν κλήρον και τον ευσεβή λαόν της Μητροπόλεως, οίτινες εστερήθησαν τοιούτου φιλοστόργου πατρός και καλού ποιμένος και διδασκάλου, όσον και προς τους κατά σάρκα οικείους του, την προσφιλή αυταδέλφην του και την οικογένειαν αυτής. Το όνομα του μακαριστού Αδελφού θα ευρίσκεται πάντοτε εις τας προσευχάς, τόσον του Παναγιωτάτου όσον και ημών των συνεπισκόπων του, οι οποίοι τον εξετιμήσαμε πολύ και τον ηγαπήσαμε βαθύτατα. Προσευχηθήτε, παρακαλούμεν, και σείς, όχι μόνον διά την ανάπαυσιν της θεοδιψούς και πολυαρέτου ψυχής τουμεταστάντος αξιοθέου πνευματικού σας πατρός, αλλά και δια την από του Αγίου Πνεύματος ανάδειξιν αξίου διαδόχου του, ο οποίος να τιμήση επαξίως την μνήμην του και να συνεχίσει με φόβον Θεού και συνέπειαν το άγιον έργον του.
Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οικουμενικός ημών Πατριάρχης και Πατήρ, μου έδωκε την λίαν τιμητικήν εντολήν και ευλογίαν να έλθω ενταύθα και να εκπροσωπήσω, τόσον την Παναγιότητα του όσον και τον κατ’ αυτόν άγιον Αποστολικόν και Οικουμενικόν της Κωνσταντινουπόλεως Θρόνον εις την εξόδιον ακολουθίαν του σεβαστού και πολυφιλήτου Αδελφού μου Μιχαήλ, να του αποδώσω τον τελευταίον επί γης ασπασμόν και να διερμηνεύσω τας θερμάς και ολοκαρδίους συλλυπητηρίους του ευχάς και την φιλόστοργον συμπάθειαν της Μητρός Εκκλησίας, τόσον προς τον ιερόν κλήρον και τον ευσεβή λαόν της Μητροπόλεως, οίτινες εστερήθησαν τοιούτου φιλοστόργου πατρός και καλού ποιμένος και διδασκάλου, όσον και προς τους κατά σάρκα οικείους του, την προσφιλή αυταδέλφην του και την οικογένειαν αυτής. Το όνομα του μακαριστού Αδελφού θα ευρίσκεται πάντοτε εις τας προσευχάς, τόσον του Παναγιωτάτου όσον και ημών των συνεπισκόπων του, οι οποίοι τον εξετιμήσαμε πολύ και τον ηγαπήσαμε βαθύτατα. Προσευχηθήτε, παρακαλούμεν, και σείς, όχι μόνον διά την ανάπαυσιν της θεοδιψούς και πολυαρέτου ψυχής τουμεταστάντος αξιοθέου πνευματικού σας πατρός, αλλά και δια την από του Αγίου Πνεύματος ανάδειξιν αξίου διαδόχου του, ο οποίος να τιμήση επαξίως την μνήμην του και να συνεχίσει με φόβον Θεού και συνέπειαν το άγιον έργον του.
Αδελφέ Μιχαήλ,
Εδούλευσες ευόρκως εις το Ευαγγέλιον. Ελάμπρυνες την αρχιερωσύνην σου με αγάπην και αφοσίωσιν εις την Εκκλησίαν με στοργήν πολλήν και συνεχείς καμάτους διά το ποίμνιον σου και τον άνθρωπον γενικώτερον. Εκήρυξες πειστικότατα τον Χριστόν και την Ανάστασιν. Εκαλλιέργησες τα ιερά γράμματα και εθεράπευσες την επιστήμην. Προήγαγες τας καλάς σχέσεις μετά των εν Αυστρία και Ουγγαρίαν αδελφών συγχριστιανών.Ανέπαυσες πλήρως την καρδίας του Πατριάρχου μας και πάντων των <<νούν Χριστού>>εχόντων. Εδόξασες το όνομα του Ιεράρχου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<<Εύ ,δούλε αγαθέ και πιστέ,είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου.>> .
Εδούλευσες ευόρκως εις το Ευαγγέλιον. Ελάμπρυνες την αρχιερωσύνην σου με αγάπην και αφοσίωσιν εις την Εκκλησίαν με στοργήν πολλήν και συνεχείς καμάτους διά το ποίμνιον σου και τον άνθρωπον γενικώτερον. Εκήρυξες πειστικότατα τον Χριστόν και την Ανάστασιν. Εκαλλιέργησες τα ιερά γράμματα και εθεράπευσες την επιστήμην. Προήγαγες τας καλάς σχέσεις μετά των εν Αυστρία και Ουγγαρίαν αδελφών συγχριστιανών.Ανέπαυσες πλήρως την καρδίας του Πατριάρχου μας και πάντων των <<νούν Χριστού>>εχόντων. Εδόξασες το όνομα του Ιεράρχου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<<Εύ ,δούλε αγαθέ και πιστέ,είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου.>> .
Του αοιδίμου Μητροπολίτου Αυστρίας Μιχαήλ, αιωνία και αγία και πάμφωτος η μνήμη.
Πηγή: amen.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου